Άρθρο 100 Εποπτικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων

Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν τις ενδεδειγμένες, τουλάχιστον άπαξ ανά έτος, εποπτικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων στα ιδρύματα που εποπτεύουν, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας εξέτασης και αξιολόγησης του άρθρου 97.

Η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, για να διασφαλίσει τη χρήση κοινών μεθόδων από τις αρμόδιες αρχές κατά τη διενέργεια ετήσιων εποπτικών προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων.

Τα ιδρύματα και τα τρίτα μέρη που ενεργούν με συμβουλευτικό ρόλο στα ιδρύματα στο πλαίσιο ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων απέχουν από δραστηριότητες που μπορούν να βλάψουν μια προσομοίωση ακραίων καταστάσεων, όπως η συγκριτική αξιολόγηση, η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους, οι συμφωνίες για κοινή συμπεριφορά ή η βελτιστοποίηση των στοιχείων που υποβάλλουν για τις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων. Με την επιφύλαξη άλλων σχετικών διατάξεων της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν όλες τις εξουσίες συλλογής πληροφοριών και διεξαγωγής ερευνών που είναι αναγκαίες για τον εντοπισμό των εν λόγω δραστηριοτήτων.

Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η ΕΑΚΑΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής του άρθρου 54 των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, καταρτίζουν κατευθυντήριες γραμμές για να διασφαλίσουν ότι η συνοχή, οι μακροπρόθεσμες παράμετροι και τα κοινά πρότυπα για τις μεθοδολογίες αξιολόγησης ενσωματώνονται στις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων για κινδύνους ΠΚΔ. Η Μεικτή Επιτροπή δημοσιεύει τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έως τις 10 Ιανουαρίου 2026. Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η ΕΑΚΑΑ διερευνούν, μέσω της εν λόγω Μεικτής Επιτροπής, με ποιους τρόπους οι κοινωνικοί και οι σχετικοί με τη διακυβέρνηση κίνδυνοι μπορούν να ενσωματωθούν στις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων.

Η ΕΑΤ, σε συνεργασία με την ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 για τον προσδιορισμό συνεπούς μεθοδολογίας για την ενσωμάτωση του κινδύνου συγκέντρωσης που προκύπτει από ανοίγματα έναντι κεντρικών αντισυμβαλλομένων στις εποπτικές προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων.