DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG)

krajowe ramy polityki dotyczącej jakości powietrza i zanieczyszczenia powietrza, w których program został opracowany, między innymi:

warianty strategiczne rozważane w celu wypełnienia zobowiązań w zakresie redukcji emisji w okresie od roku 2020 do roku 2029 oraz na 2030 r. i na lata następne, jak również dla osiągnięcia średnioterminowych poziomów emisji określonych na 2025 r. oraz w celu dalszej poprawy jakości powietrza, a także analiza tych wariantów wraz z metodą jej przeprowadzenia; w przypadku gdy są dostępne, poszczególne lub łączne skutki strategii i środków dotyczących redukcji emisji, jakości powietrza i środowiska oraz związaną z nimi niepewność;

środki i strategie, które zdecydowano się przyjąć, w tym harmonogram ich przyjmowania, wdrażania i dokonywania ich przeglądu, oraz odpowiedzialne właściwe organy;

w stosownych przypadkach, wyjaśnienie powodów, dla których osiągnięcie orientacyjnych poziomów emisji określonych na 2025 r. jest niemożliwe bez pociągania za sobą nieproporcjonalnie wysokich kosztów;

w stosownych przypadkach, informacje na temat wykorzystania elastycznego podejścia przewidzianego w art. 5 i skutków takiego wykorzystania dla środowiska;

ocenę tego, w jaki sposób wybrane strategie i środki zapewniają spójność z planami i programami w innych odnośnych obszarach polityki.

ocenę postępów we wdrażaniu programu, redukcji emisji i zmniejszaniu stężeń;

wszelkie znaczące zmiany kontekstu politycznego, ocen, programu lub harmonogramu jego wdrażania.

zarządzanie azotem, z uwzględnieniem pełnego obiegu azotu;

strategie żywienia zwierząt gospodarskich;

niskoemisyjne techniki rozprowadzania nawozów;

niskoemisyjne systemy przechowywania nawozów;

niskoemisyjne systemy hodowli zwierząt;

możliwości ograniczania emisji amoniaku pochodzącego ze stosowania nawozów mineralnych.

zastąpienie nawozów na bazie mocznika nawozami na bazie azotanu amonu;

jeżeli nawozy na bazie mocznika są nadal stosowane, wykorzystywanie metod, w przypadku których wykazano, że zmniejszają emisje amoniaku o co najmniej 30 % w porównaniu z wykorzystaniem metody odniesienia, jak określono w wytycznych dotyczących amoniaku;

propagowanie zastępowania nawozów nieorganicznych nawozami organicznymi, a w przypadku gdy nawozy nieorganiczne są nadal stosowane, rozprowadzanie ich zgodnie z przewidywanymi potrzebami nawożonej uprawy lub nawożonego użytku zielonego w odniesieniu do azotu i fosforu, biorąc również pod uwagę istniejącą zawartość substancji pokarmowych w glebie oraz składniki pokarmowe w innych nawozach.

zmniejszanie emisji z gnojowicy i obornika stosowanych na gruntach ornych i użytkach zielonych przez zastosowanie metod służących zmniejszeniu emisji o co najmniej 30 % w porównaniu z metodą odniesienia określoną w wytycznych dotyczących amoniaku oraz na poniższych warunkach:

zmniejszanie emisji pochodzących z miejsc przechowywania nawozów organicznych na zewnątrz pomieszczeń dla zwierząt, przy zastosowaniu następujących podejść:

zmniejszanie emisji z pomieszczeń dla zwierząt za pomocą systemów, co do których wykazano, że zmniejszają emisje amoniaku o co najmniej 20 % w porównaniu z metodą odniesienia określoną w wytycznych dotyczących amoniaku;

zmniejszanie emisji z nawozów organicznych przez zastosowanie niskobiałkowych strategii żywienia, co do których wykazano, że zmniejszają emisje amoniaku o co najmniej 10 % w porównaniu z metodą odniesienia określoną w wytycznych dotyczących amoniaku.

poprawa struktury gleby poprzez przyorywanie resztek pożniwnych;

udoskonalone techniki przyorywania resztek pożniwnych;

alternatywne wykorzystywanie resztek pożniwnych;

poprawa zasobności gleby w składniki pokarmowe i poprawa struktury gleby poprzez przyorywanie obornika, zgodnie z wymogami optymalnego wzrostu roślin, co pozwoli uniknąć spalania obornika (nawozu naturalnego, ściółki głębokiej).

clear identification of the adopted and planned policies and measures included in the projections;

where appropriate, the results of sensitivity analysis performed for the projections;

a description of methodologies, models, underlying assumptions and key input and output parameters.

descriptions, references and sources of information of the specific methodologies, assumptions, emission factors and activity data, as well as the rationale for their selection;

a description of the national key categories of emission sources;

information on uncertainties, quality assurance and verification;

a description of the institutional arrangements for inventory preparation;

recalculations and planned improvements;

if relevant, information on the use of the flexibilities provided for under Article 5(1), (2), (3) and (4);

if relevant, information on the reasons for deviating from the reduction trajectory determined in accordance with Article 4(2), as well as the measures to converge back on the trajectory;

an executive summary.

evidence that the concerned national emission reduction commitment/s is/are exceeded;

evidence of the extent to which the adjustment to the emission inventory reduces the exceedance and contributes to compliance with the concerned national emission reduction commitment/s;

an estimation of whether and when the concerned national emission reduction commitment/s is/are expected to be attained based on national emission projections without the adjustment;

evidence that the adjustment is consistent with one or several of the following three circumstances. Reference can be made, as appropriate, to relevant previous adjustments:

jasne określenie przyjętych i planowanych polityk i środków objętych prognozami;

w stosownych przypadkach, wyniki analizy wrażliwości wykonanej dla prognoz;

opis metod, modeli, podstawowych założeń i kluczowych parametrów wejściowych i wyjściowych.

opisy, odniesienia i źródła informacji dotyczące określonych metod, założeń, wskaźników emisji i danych dotyczących aktywności, jak również przesłanki ich wyboru;

opis krajowych kluczowych kategorii źródeł emisji;

informacje na temat niepewności, zapewniania jakości i weryfikacji;

opis uregulowań instytucjonalnych na potrzeby przygotowania bilansów;

rekalkulacje i planowane ulepszenia;

w stosownych przypadkach informacje na temat wykorzystania elastycznego podejścia przewidzianego w art. 5 ust. 1, 2, 3 i 4;

w stosownych przypadkach informacje na temat powodów odejścia od ścieżki redukcji określonej zgodnie z art. 4 ust. 2, jak również środków służących zapewnieniu zbliżenia do tej ścieżki;

streszczenie.

dowody na to, że odnośne krajowe zobowiązanie lub zobowiązania w zakresie redukcji emisji zostały przekroczone;

określenie, na ile skorygowanie bilansu emisji zmniejsza przekroczenie oraz przyczynia się do wypełnienia danego krajowego zobowiązania lub zobowiązań w zakresie redukcji emisji;

oszacowanie, czy i kiedy można spodziewać się, że dane krajowe zobowiązanie lub zobowiązania w zakresie redukcji emisji zostaną osiągnięte w oparciu o krajowe prognozy emisji bez korekty;

dowody na to, że korekta jest zgodna z co najmniej jedną z trzech następujących okoliczności. W stosownych przypadkach można odnieść się do odpowiednich wcześniejszych korekt: