Όταν μια συναλλαγματική ισοτιμία που αποτελεί το υποκείμενο στοιχείο ενός μέσου i το οποίο υπόκειται σε απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο καμπυλότητας δεν έχει ως αναφορά ούτε το νόμισμα που χρησιμοποιείται από το ίδρυμα για την υποβολή εποπτικών αναφορών ούτε το βασικό νόμισμα του ιδρύματος, το ίδρυμα μπορεί να διαιρεί διά του 1,5 τις αντίστοιχες συνιστώσες
και
που ορίζονται στο άρθρο 325η παράγραφος 2 για τις οποίες
xk
είναι ο παράγοντας κινδύνου συναλλάγματος μεταξύ του ενός από τα δύο νομίσματα του υποκείμενου στοιχείου και του νομίσματος που χρησιμοποιείται από το ίδρυμα για την υποβολή εποπτικών αναφορών ή του βασικού νομίσματος του ιδρύματος, κατά περίπτωση.