2. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω εκτίμησης, οι αρχές εξυγίανσης εξετάζουν τον πιθανό αντίκτυπο της εφαρμογής της στρατηγικής εξυγίανσης στα χρηματοπιστωτικά συστήματα κάθε κράτους μέλους ή της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτόν, οι αρχές εξυγίανσης λαμβάνουν υπόψη τις λειτουργίες που επιτελεί το ίδρυμα ή ο όμιλος και εκτιμούν κατά πόσον η εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης θα μπορούσε να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
|
α)
|
στη λειτουργία της χρηματοπιστωτικής αγοράς, και ιδίως στην εμπιστοσύνη της αγοράς·
|
|
β)
|
στις υποδομές χρηματοπιστωτικών αγορών και ιδίως:
|
i)
|
κατά πόσον η αιφνίδια παύση των δραστηριοτήτων θα περιόριζε την εύρυθμη λειτουργία των υποδομών χρηματοπιστωτικών αγορών κατά τρόπο που επηρεάζει αρνητικά το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο σύνολό του·
|
|
ii)
|
αν και σε ποιον βαθμό οι υποδομές χρηματοπιστωτικών αγορών θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως δίαυλοι μετάδοσης κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης·
|
|
|
γ)
|
σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, και ιδίως:
|
i)
|
αν η εκκαθάριση θα αύξανε το χρηματοδοτικό κόστος άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή αν θα μείωνε τη διαθεσιμότητα χρηματοδότησης προς αυτά κατά τρόπο που παρουσιάζει κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα·
|
|
ii)
|
τον κίνδυνο άμεσης και έμμεσης μετάδοσης και τις μακροοικονομικές επιπτώσεις ανάδρασης·
|
|
|
δ)
|
στην πραγματική οικονομία, και ιδίως στη διαθεσιμότητα χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
|