+Άρθρο 13 2

Άρθρο 13 2

2.   Όταν μια αρχή εξυγίανσης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δράση εξυγίανσης ενδέχεται να είναι αναγκαία για το δημόσιο συμφέρον, επειδή η εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας δεν θα ικανοποιούσε τους στόχους της εξυγίανσης στον ίδιο βαθμό, προβαίνει στα ακόλουθα διαδοχικά στάδια:

α)

επιλέγει προτιμώμενη δράση εξυγίανσης κατάλληλη για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης, δεδομένων της δομής και του επιχειρηματικού μοντέλου της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης·

β)

εκτιμά κατά πόσο είναι εφικτή η αποτελεσματική εφαρμογή της επιλεγμένης δράσης εξυγίανσης εντός κατάλληλου χρονικού πλαισίου και εντοπίζει πιθανά εμπόδια στην εφαρμογή της·

γ)

εκτιμά την αξιοπιστία της επιλεγείσας δράσης εξυγίανσης, λαμβάνοντας υπόψη τον πιθανό αντίκτυπο της εξυγίανσης στα χρηματοπιστωτικά συστήματα ή τις πραγματικές οικονομίες των κρατών μελών ή της Ένωσης και την προστασία των συλλογικών συμφερόντων των κατόχων ασφαλιστήριου συμβολαίου, των δικαιούχων και των αιτούντων, επιδιώκοντας να διασφαλίσει τη συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών που εκτελεί η ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση.

1. Επισκόπηση

,

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα