Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

Άρθρο 2 1.

Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις συμβάσεις πίστωσης.

Άρθρο 2 2.

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις:

α)

συμβάσεις πίστωσης που εξασφαλίζονται είτε με υποθήκη είτε με άλλη παρόμοια ασφάλεια που χρησιμοποιείται γενικά σε κράτος μέλος για ακίνητα περιουσιακά στοιχεία, είτε με δικαίωμα σχετιζόμενο με ακίνητα ·

β)

συμβάσεις πίστωσης σκοπός των οποίων είναι η απόκτηση ή η διατήρηση δικαιωμάτων κυριότητας επί εγγείου ιδιοκτησίας ή επί υπάρχοντος ή υπό κατασκευή κτιρίου, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων για εμπορική, επιχειρηματική ή επαγγελματική χρήση·

γ)

συμβάσεις πίστωσης που αφορούν συνολικό ποσό πίστωσης μεγαλύτερο των 100 000 EUR·

δ)

συμβάσεις πίστωσης που χορηγούνται από εργοδότες στους εργαζομένους τους ως δευτερεύουσα δραστηριότητα είτε άτοκα είτε με συνολικά ετήσια ποσοστά επιβάρυνσης τα οποία είναι χαμηλότερα από εκείνα που επικρατούν στην αγορά και τα οποία δεν προσφέρονται στο ευρύ κοινό·

ε)

συμβάσεις πίστωσης οι οποίες συνάπτονται με επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 1 ) ή με πιστωτικά ιδρύματα κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 με σκοπό την παροχή της δυνατότητας σε επενδυτή να διενεργήσει συναλλαγή όσον αφορά ένα ή περισσότερα από τα χρηματοπιστωτικά μέσα που απαριθμούνται στο τμήμα Γ του παραρτήματος Ι της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, όταν η επιχείρηση επενδύσεων ή το πιστωτικό ίδρυμα που χορηγεί την πίστωση συμμετέχει στην εν λόγω συναλλαγή·

στ)

συμβάσεις πίστωσης που απορρέουν από διακανονισμό που επιτεύχθηκε ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης δημόσιας αρχής·

ζ)

συμβάσεις μίσθωσης ή χρηματοδοτικής μίσθωσης στις οποίες ούτε η ίδια η σύμβαση ούτε τυχόν άλλη αυτοτελής σύμβαση ορίζουν υποχρέωση ή δικαίωμα αγοράς του αντικειμένου της σύμβασης·

η)

προθεσμιακές πληρωμές στις οποίες:

i)

ο προμηθευτής αγαθών ή ο πάροχος υπηρεσιών, χωρίς προσφορά πίστωσης από τρίτους, παρέχει στον καταναλωτή χρόνο για να πληρώσει για τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που παρείχε ο εν λόγω προμηθευτής ή πάροχος·

ii)

το τίμημα αγοράς πρέπει να πληρωθεί άτοκα και χωρίς άλλες επιβαρύνσεις και με περιορισμένες μόνο επιβαρύνσεις για τον καταναλωτή για καθυστερήσεις πληρωμών σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο· και

iii)

η πληρωμή πρέπει να εκτελεστεί εξ ολοκλήρου εντός 50 ημερών από την παράδοση του αγαθού ή την παροχή της υπηρεσίας.

Στην περίπτωση προθεσμιακών πληρωμών που προσφέρονται από προμηθευτές αγαθών ή παρόχους υπηρεσιών που δεν είναι πολύ μικρές, μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ, όταν οι εν λόγω προμηθευτές ή πάροχοι προσφέρουν υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 2 ), οι οποίες συνίστανται στη σύναψη εξ αποστάσεως συμβάσεων με καταναλωτές για την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 7 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ, η παρούσα εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας εφαρμόζεται μόνον όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

i)

δεν προσφέρεται ούτε αγοράζεται πίστωση από τρίτο·

ii)

η πληρωμή πρέπει να εκτελεστεί εξ ολοκλήρου εντός 14 ημερών από την παράδοση των αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών· και

iii)

το τίμημα αγοράς πρέπει να πληρωθεί άτοκα και χωρίς άλλες επιβαρύνσεις και με περιορισμένες μόνο επιβαρύνσεις για τον καταναλωτή για καθυστερήσεις πληρωμών σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο·

θ)

συμβάσεις πίστωσης που αφορούν την προθεσμιακή πληρωμή υπάρχουσας οφειλής χωρίς επιβαρύνσεις·

ι)

συμβάσεις πίστωσης στις οποίες ο καταναλωτής καλείται να καταθέσει πράγμα στον πιστωτικό φορέα ως ασφάλεια και στις οποίες η ευθύνη του καταναλωτή περιορίζεται αυστηρά στο εν λόγω κατατεθέν πράγμα·

ια)

συμβάσεις πίστωσης που σχετίζονται με δάνεια χορηγούμενα σε περιορισμένο κοινό δυνάμει νομικής διάταξης για σκοπούς κοινής ωφελείας, με χρεωστικό επιτόκιο χαμηλότερο από αυτό που επικρατεί στην αγορά ή άτοκα ή με άλλους όρους οι οποίοι είναι πιο ευνοϊκοί για τον καταναλωτή από αυτούς που επικρατούν στην αγορά·

ιβ)

συμβάσεις πίστωσης που είναι σε ισχύ την 20ή Νοεμβρίου 2026· εντούτοις, τα άρθρα 23 και 24, το άρθρο 25 παράγραφος 1 δεύτερη περίοδος, το άρθρο 25 παράγραφος 2 και τα άρθρα 28 και 39 εφαρμόζονται σε όλες τις συμβάσεις πίστωσης αόριστης διάρκειας που είναι σε ισχύ την 20ή Νοεμβρίου 2026.

Άρθρο 2 3.

Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις συμβάσεις πίστωσης που αφορούν συνολικό ποσό πίστωσης μεγαλύτερο των 100 000 EUR, οι οποίες δεν εξασφαλίζονται ούτε με υποθήκη, ή με άλλη παρεμφερή ασφάλεια που χρησιμοποιείται συνήθως σε κράτος μέλος για ακίνητα περιουσιακά στοιχεία, ούτε βάσει δικαιώματος σχετιζόμενου με ακίνητα, όταν σκοπός των εν λόγω συμβάσεων πίστωσης είναι η ανακαίνιση ακινήτου που προορίζεται για κατοικία.

Άρθρο 2 4.

Στην περίπτωση των συμβάσεων πίστωσης υπό μορφή υπέρβασης, εφαρμόζονται μόνο τα ακόλουθα άρθρα:

α)

τα άρθρα 1, 2, 3, 17, 19, 25, 31, 35, 36 και 39 έως 50· και

β)

το άρθρο 18 εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 2 5.

Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας τις συμβάσεις πίστωσης υπό μορφή καρτών προθεσμιακής χρέωσης:

α)

οι οποίες παρέχονται από πιστωτικό ίδρυμα ή ίδρυμα πληρωμών·

β)

βάσει των οποίων η πίστωση πρέπει να εξοφληθεί εντός 40 ημερών· και

γ)

οι οποίες είναι άτοκες και με περιορισμένες μόνο επιβαρύνσεις για την παροχή της υπηρεσίας πληρωμών.

Άρθρο 2 6.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι μόνο τα άρθρα 1, 2 3, 7, 8, 11, 19 και 20, το άρθρο 21 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) έως η) και ιβ), το άρθρο 21 παράγραφος 3 και τα άρθρα 23, 25 και 28 έως 50 εφαρμόζονται στις συμβάσεις πίστωσης οι οποίες συνάπτονται από οργανισμό του οποίου μέλη μπορούν να είναι μόνο τα πρόσωπα που κατοικούν ή εργάζονται σε συγκεκριμένη περιοχή ή οι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι πρώην υπάλληλοι συγκεκριμένου εργοδότη, ή πρόσωπα τα οποία πληρούν άλλα κριτήρια οριζόμενα από το εθνικό δίκαιο ως βάση για την ύπαρξη κοινού δεσμού μεταξύ των μελών, και ο οποίος πληροί όλους τους ακόλουθους όρους:

α)

ιδρύεται προς αμοιβαίο όφελος των μελών του·

β)

δεν παράγει κέρδη για άλλα πρόσωπα πλην των μελών του·

γ)

πληροί κοινωνικό σκοπό δυνάμει του εθνικού δικαίου·

δ)

παραλαμβάνει και διαχειρίζεται τις αποταμιεύσεις μόνο των μελών του και τους παρέχει πιστώσεις·

ε)

παρέχει πιστώσεις βάσει συνολικού ετησίου πραγματικού επιτοκίου που είναι κατώτερο από αυτό που επικρατεί στην αγορά ή υπόκειται σε ανώτατο όριο το οποίο καθορίζεται από το εθνικό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται από οργανισμό του πρώτου εδαφίου, όταν η συνολική αξία όλων των υφιστάμενων συμβάσεων πίστωσης οι οποίες έχουν συναφθεί από τον οργανισμό είναι ασήμαντη σε σχέση με τη συνολική αξία όλων των υφιστάμενων συμβάσεων πίστωσης στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο οργανισμός και η συνολική αξία όλων των υφιστάμενων συμβάσεων πίστωσης που έχουν συναφθεί από όλους τους ανάλογους οργανισμούς του εν λόγω κράτους μέλους αυτού είναι μικρότερη του 1 % της συνολικής αξίας όλων των υφιστάμενων συμβάσεων πίστωσης που έχουν συναφθεί στο εν λόγω κράτος μέλος.

Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν σε ετήσια βάση αν εξακολουθούν να πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή κάθε εξαίρεσης κατά το δεύτερο εδάφιο και ενεργούν για την άρση της εξαίρεσης όταν κρίνουν ότι έχουν παύσει να πληρούνται οι εν λόγω όροι.

Άρθρο 2 7.

►C2 Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι μόνο τα άρθρα 1, 2, 3, 7, 8, 11, 19 και 20, το άρθρο 21 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) έως η), το άρθρο 21 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία ιβ) και ιθ), το άρθρο 21 παράγραφος 3 και ◄ τα άρθρα 23, 25, 28 έως 38 και 40 έως 50 εφαρμόζονται στις συμβάσεις πίστωσης μεταξύ του πιστωτικού φορέα και του καταναλωτή όσον αφορά την προθεσμιακή πληρωμή ή τις μεθόδους εξόφλησης, όταν ο καταναλωτής βρίσκεται ήδη ή είναι πιθανόν να περιέλθει σε αθέτηση υποχρεώσεων ως προς την αρχική σύμβαση πίστωσης, και όταν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

α)

οι ρυθμίσεις είναι πιθανόν να αποτρέψουν την ενδεχόμενη κίνηση νομικών διαδικασιών όσον αφορά την αθέτηση του καταναλωτή·

β)

ο καταναλωτής δεν θα υπόκειται, με τη σύναψη των ρυθμίσεων, σε λιγότερο ευνοϊκούς όρους από τους προβλεπόμενους στην αρχική σύμβαση πίστωσης.

Άρθρο 2 8.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι το άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχεία δ), ε) και στ), το άρθρο 10 παράγραφος 5, το άρθρο 11 παράγραφος 4, και το άρθρο 21 παράγραφος 3 δεν εφαρμόζονται σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες συμβάσεις πίστωσης:

α)

συμβάσεις πίστωσης που αφορούν συνολικό ποσό πίστωσης μικρότερο των 200 EUR·

β)

συμβάσεις πίστωσης στις οποίες η πίστωση χορηγείται άτοκα και χωρίς άλλες επιβαρύνσεις·

γ)

συμβάσεις πίστωσης βάσει των οποίων η πίστωση πρέπει να εξοφληθεί εντός τριών μηνών και για τις οποίες η καταβλητέα επιβάρυνση είναι αμελητέα.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Επισκόπηση

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

3. Σχετικά πρότυπα