Άρθρο 6α

Στον κατάλογο επιτήρησης περιλαμβάνονται έως και πέντε ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες ρύπανσης ανά πάσα στιγμή, και οι πιθανές μέθοδοι ανάλυσης για κάθε ουσία. Οι εν λόγω μέθοδοι δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος για τις αρμόδιες αρχές. Οι ουσίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο επιτήρησης επιλέγονται μεταξύ εκείνων για τις οποίες τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν ότι θα μπορούσαν να συνιστούν σημαντικό κίνδυνο σε επίπεδο Ένωσης για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού και για τις οποίες τα στοιχεία παρακολούθησης είναι ανεπαρκή. Ο εν λόγω κατάλογος επιτήρησης περιλαμβάνει ουσίες που αρχίζουν να προκαλούν ανησυχία.

Με βάση τις επιστημονικές εκθέσεις που καταρτίζει ο ΕΟΧΠ σύμφωνα με την παράγραφο 2, η Επιτροπή περιλαμβάνει στον κατάλογο επιτήρησης τα μικροπλαστικά και κατάλληλους δείκτες παρουσίας, εξέλιξης ή μετάδοσης της μικροβιακής αντοχής (“δείκτες μικροβιακής αντοχής”), υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν αξιόπιστες μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης που δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος. Έως τις 1 Δεκεμβρίου 2027, η Επιτροπή προσδιορίζει τις εν λόγω μεθόδους δειγματοληψίας και ανάλυσης.

Κατά την επικαιροποίηση του καταλόγου επιτήρησης, η Επιτροπή αφαιρεί από τον κατάλογο επιτήρησης κάθε ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη, εφόσον η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι δυνατόν να εκτιμηθεί ο κίνδυνος για το υδάτινο περιβάλλον χωρίς πρόσθετα δεδομένα παρακολούθησης. Ωστόσο, μια μεμονωμένη ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτης μπορεί να παραμείνει στον κατάλογο επιτήρησης για μία επιπλέον τριετία όταν απαιτούνται πρόσθετα δεδομένα παρακολούθησης για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος για το υδάτινο περιβάλλον.

Η Επιτροπή μπορεί επίσης να προσθέτει μία ή περισσότερες επιπλέον ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες, όταν κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές εκθέσεις του ΕΟΧΠ, ότι θα μπορούσε να υπάρξει εκτεταμένος κίνδυνος για το υδάτινο περιβάλλον, με την επιφύλαξη του επικαιροποιημένου καταλόγου επιτήρησης που περιέχει κατ’ ανώτατο όριο πέντε ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες, σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα μικροπλαστικά και οι δείκτες μικροβιακής αντοχής δεν διατηρούνται στον κατάλογο επιτήρησης για δεύτερη συνεχόμενη τριετία, εκτός εάν υπάρχει διαθέσιμη εναρμονισμένη και αξιόπιστη μεθοδολογία εκτίμησης κινδύνου η οποία, όταν εφαρμόζεται, αποδεικνύει ότι τα δεδομένα παρακολούθησης που συλλέχθηκαν κατά την πρώτη περίοδο παρακολούθησης δεν επαρκούν για την εκτίμηση του κινδύνου που ενέχουν για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού.

Κάθε κράτος μέλος επιλέγει τουλάχιστον δύο σταθμούς παρακολούθησης, συν τον αριθμό των σταθμών που ισούται με το πηλίκο της συνολικής έκτασης, σε km2, των συστημάτων υπόγειων υδάτων του διαιρούμενης διά του 45 000 , στρογγυλοποιημένο στον πλησιέστερο ακέραιο.

Κατά την επιλογή των αντιπροσωπευτικών σταθμών παρακολούθησης, της συχνότητας παρακολούθησης και του χρονοδιαγράμματος για κάθε ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την εποχική μεταβλητότητα όσον αφορά τις βροχοπτώσεις, τα επίπεδα των υδάτων, τα μοτίβα χρήσης και την πιθανότητα εμφάνισης της ουσίας, της ομάδας ουσιών ή του δείκτη. Η παρακολούθηση πρέπει να διενεργείται τουλάχιστον μία φορά ετησίως.

Όταν ένα κράτος μέλος είναι σε θέση να παράγει επαρκή, συγκρίσιμα, αντιπροσωπευτικά και πρόσφατα δεδομένα παρακολούθησης για μια συγκεκριμένη ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη από υφιστάμενα προγράμματα ή μελέτες παρακολούθησης, μπορεί να αποφασίσει να μην προβεί σε πρόσθετη παρακολούθηση στο πλαίσιο του μηχανισμού καταλόγου επιτήρησης για την εν λόγω ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη, υπό την προϋπόθεση ότι η ουσία, η ομάδα ουσιών ή ο δείκτης παρακολουθείτο με τη χρήση μεθοδολογίας συμμορφούμενης με τις μεθόδους ανάλυσης που αναφέρονται στην εκτελεστική πράξη για την κατάρτιση του καταλόγου επιτήρησης.

Όταν η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την κρίση του ΕΟΧΠ που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν απαιτείται περαιτέρω παρακολούθηση για την περαιτέρω εκτίμηση του κινδύνου για το υδάτινο περιβάλλον, το συμπέρασμα αυτό λαμβάνεται υπόψη κατά την επανεξέταση του παραρτήματος I ή II που αναφέρεται στο άρθρο 8.