RICHTLIJN (EU) 2024/3019 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 27 november 2024 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (herschikking) (Voor de EER relevante tekst)

1. Stedelijke waterzuiveringsinstallaties moeten zodanig worden ontworpen of aangepast dat representatieve monsters kunnen worden verkregen van het inkomende afvalwater en van het behandelde effluent voordat dit in de ontvangende wateren wordt geloosd.

2. De lozingen van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater en van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater voor agglomeraties als bedoeld in de artikelen 6, 7 en 8 moeten voldoen aan de eisen in tabel 1 van deze bijlage.

3. De lozingen van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater als bedoeld in artikel 7, lid 1, of van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater voor agglomeraties als bedoeld in artikel 7, lid 3, moeten voldoen naast de eisen van punt 2, ook aan de eisen in tabel 2 van deze bijlage, tenzij artikel 7, lid 8, van toepassing is.

4. De lozingen van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater als bedoeld in artikel 8, lid 1, of van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater voor agglomeraties als bedoeld in artikel 8, lid 4, moeten voldoen aan de eisen van tabel 3 van deze bijlage.

5. Vooraf vastgestelde regelingen en specifieke vergunningen voor de lozingen van zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater die gebruikmaken van biomedia moeten het volgende bevatten:

6. Eisen die strenger zijn dan die vermeld in de tabellen 1, 2 en 3 moeten indien nodig worden toegepast om ervoor te zorgen dat de ontvangende wateren voldoen aan de in de Richtlijnen 2000/60/EG, 2008/56/EG, 2008/105/EG en 2006/7/EG vastgelegde eisen.

7. De lozingspunten van stedelijk afvalwater moeten voor zover mogelijk zodanig worden gekozen dat het schadelijke effect op de ontvangende wateren zo gering mogelijk is.

1. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er een methode voor monitoring wordt toegepast die voldoet aan de eisen van de punten 2 tot en met 5. In voorkomend geval voldoen alle analysemethoden aan dezelfde minimale prestatiekenmerken als deze die zijn gedefinieerd in Richtlijn 2009/90/EG en in andere toepasselijke regels.

2. Met het debiet evenredige of op tijdsduur gebaseerde 24-uur-monsters moeten genomen worden op hetzelfde, welbepaalde punt in de uitlaat en, zo nodig, bij de inlaat van de stedelijke waterzuiveringsinstallatie. Op tijdsduur gebaseerde monsters die worden gebruikt om op microverontreinigingen te monitoren, moeten echter 48-uur-monsters zijn.

3. Het minimumaantal monsters per jaar moet worden vastgesteld naargelang de grootte van de zuiveringsinstallatie en wordt gedurende het jaar met geregelde tussenpozen genomen:

4. Het behandelde stedelijk afvalwater moet worden geacht te voldoen aan de eisen betreffende de relevante parameters indien voor iedere relevante parameter afzonderlijk uit monsters van het water blijkt dat het als volgt voldoet aan de betrokken parameterwaarde:

5. De monsters moeten zodanig worden genomen dat zij een afspiegeling vormen van de verontreiniging tijdens droogweerafvoer. Extreme waarden voor de betrokken waterkwaliteit worden buiten beschouwing gelaten indien zij het gevolg zijn van ongebruikelijke situaties wegens zware regenval.

6. De analyses betreffende lozingen uit bezinkvijvers moeten worden verricht met gefilterde monsters; de concentratie van het totaal aan gesuspendeerde stoffen in de ongefilterde watermonsters mag echter niet meer bedragen dan 150 mg/l.

1. Gebieden die zijn gelegen in de stroomgebieden van de Baltische Zee, de Zwarte Zee, de Noordzee en de Adriatische Zee waarvan krachtens Richtlijn 2008/56/EG of Richtlijn 2000/60/EG is vastgesteld dat zij gevoelig zijn voor eutrofiëring.

2. Natuurlijke zoetwatermeren, andere zoetwatermassa's, estuaria en kustwateren die eutroof zijn of in de nabije toekomst eutroof kunnen worden indien geen beschermende maatregelen worden genomen.

3. Voor de winning van drinkwater bestemde oppervlaktewateren, die een hogere nitraatconcentratie zouden kunnen bevatten dan is vastgesteld krachtens de desbetreffende bepalingen van Richtlijn (EU) 2020/2184, indien geen beschermende maatregelen worden genomen.

4. Gebieden waar verdere behandeling dan bepaald in artikel 7 van deze richtlijn nodig is om te voldoen aan andere handelingen van de Unie op milieugebied, met inbegrip van met name waterlichamen als bestreken door Richtlijn 2000/60/EG met een risico op het niet handhaven of bereiken van een goede ecologische toestand of een goed ecologisch potentieel.

5. Alle andere gebieden waarvan de lidstaten hebben vastgesteld dat zij gevoelig zijn voor eutrofiëring.

1. Geneesmiddelen voor menselijk gebruik die binnen het toepassingsgebied vallen van Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 14 ).

2. Cosmetische producten die binnen het toepassingsgebied vallen van Verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad ( 15 ).

1. Zuivelindustrie

2. Vervaardiging van producten op basis van groenten en fruit

3. Bereiding en botteling van frisdranken

4. Verwerking van aardappelen

5. Vleesindustrie

6. Brouwerijen

7. Bereiding van alcohol en alcoholhoudende dranken

8. Vervaardiging van diervoeder uit plantaardige producten

9. Vervaardiging van gelatine en lijm op basis van huiden en beenderen

10. Mouterijen

11. Visverwerkingsindustrie

1. Een analyse van de uitgangssituatie van het afwateringsgebied van de betrokken agglomeratie, met inbegrip van ten minste de volgende elementen:

2. Doelstellingen voor de vermindering van de verontreiniging als gevolg van de overstorting, met inbegrip van het volgende:

3. De te nemen maatregelen om de in punt 2 bedoelde doelstellingen te bereiken in overeenstemming met de in dat punt gestelde termijnen, vergezeld van een tijdschema voor de uitvoering van de maatregelen waarbij er onderscheid wordt gemaakt tussen reeds genomen en nog te nemen maatregelen. De analyse moet ook een duidelijke vermelding van de betrokken partijen en hun verantwoordelijkheden bij de uitvoering van het geïntegreerde beheerplan voor stedelijk afvalwater bevatten.

4. Tijdens de beoordeling van welke maatregelen krachtens punt 3 genomen moeten worden, zorgen de lidstaten ervoor dat hun bevoegde autoriteiten ten minste het volgende in overweging nemen:

1) de bevoegde autoriteit en de exploitant(en) die verantwoordelijk zijn voor de diensten voor het opvangen en de behandeling van stedelijk afvalwater, waaronder informatie over de eigendomsstructuur van de exploitanten en hun contactgegevens;

2) de totale vracht van stedelijk afvalwater uitgedrukt in inwonerequivalenten (i.e.) die in de agglomeratie wordt gegenereerd met details over het aandeel van die vracht (in %) dat:

3) voor zover relevant wordt gemotiveerd waarom een bepaalde vracht van stedelijk afvalwater niet is opgevangen of behandeld;

4) informatie over de kwaliteit van het stedelijk afvalwater dat vanuit de agglomeratie in elk ontvangend waterlichaam is geloosd, waaronder de volgende elementen:

5) de totale jaarlijkse investerings- en exploitatiekosten, met een onderscheid tussen de kosten voor het opvangen en de behandeling, de jaarlijkse kosten in verband met personeel, energie, verbruiksgoederen, de administratie en andere kosten, evenals de gemiddelde jaarlijkse investerings- en exploitatiekosten per kubieke meter opgevangen en behandeld stedelijk afvalwater, en per gemiddeld huishouden indien de kosten geheel of gedeeltelijk via een watertarievensysteem gedekt worden, of per agglomeratieniveau in andere gevallen;

6) informatie over hoe de in punt 5) bedoelde kosten worden gedekt, en indien kosten via een tariefstructuur worden teruggewonnen, informatie over de structuur van het tarief per kubieke meter behandeld of opgevangen stedelijk afvalwater of per kubieke meter geleverd water, met inbegrip van de vaste en variabele kosten en een uitsplitsing van de kosten voor het opvangen, de behandeling, de administratie en andere kosten;

7) investeringsplannen voor de infrastructuur voor het opvangen en de behandeling van stedelijk afvalwater op agglomeratieniveau, met de verwachte gevolgen op de tarieven van stedelijke afvalwaterdiensten, en de beoogde financiële en maatschappelijke voordelen;

8) voor elke zuiveringsinstallatie voor stedelijk afvalwater met 10 000 i.e. of meer:

9) de totale directe broeikasgasemissies (in ton CO2-equivalent) per jaar, die is geproduceerd of vermeden door de exploitatie van de infrastructuur voor het opvangen en de behandeling van stedelijk afvalwater met 10 000 i.e. of meer in elke agglomeratie en, indien beschikbaar, de totale indirecte broeikasgasemissies (in ton CO2-equivalent) die is geproduceerd met name tijdens de constructie van die infrastructuur;

10) een samenvatting van de aard van en de statistieken in verband met klachten en van de antwoorden die de exploitanten van de zuiveringsinstallatie voor stedelijk afvalwater hebben gegeven betreffende zaken die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen;

11) consumenten krijgen, op een met redenen omkleed verzoek, toegang tot historische gegevens voor de in de punten 2), 4), 8) en 9) genoemde informatie, tot tien jaar terug, doch niet eerder dan 1 januari 2025.