3. Όταν η αρχή εξυγίανσης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μπορεί να μην είναι εφικτό ή αξιόπιστο να προχωρήσει σε εκκαθάριση του ιδρύματος ή οντοτήτων του ομίλου υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, ή ότι μπορεί να είναι αναγκαία η ανάληψη δράσεων εξυγίανσης για λόγους που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος, επειδή η εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας δεν θα επιτύγχανε τους στόχους εξυγίανσης στον ίδιο βαθμό, τότε η αρχή εξυγίανσης προσδιορίζει την προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης η οποία είναι κατάλληλη για το ίδρυμα ή τον όμιλο, βάσει των πληροφοριών που παρέχει το ίδρυμα ή ο όμιλος δυνάμει του άρθρου 11 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και των κριτηρίων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Στον βαθμό που είναι αναγκαίο, προσδιορίζει επίσης εναλλακτικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες η στρατηγική δεν θα ήταν εφικτή ή αξιόπιστη.