1. Η παροχή της χρηματοπιστωτικής στήριξης θεωρείται ότι δεν υπονομεύει τη δυνατότητα εξυγίανσης της χορηγούσας οντότητας, όταν η παροχή της χρηματοπιστωτικής στήριξης δεν καθιστά την υλοποίηση της στρατηγικής εξυγίανσης της χορηγούσας οντότητας, όπως αυτή παρατίθεται στο σχέδιο εξυγίανσης, ουσιαστικά λιγότερο εφικτή ή λιγότερο αξιόπιστη, σύμφωνα με την εκτίμηση βάσει των άρθρων 15 και 16 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Κατά την εν λόγω εκτίμηση λαμβάνονται ιδίως υπόψη οι επιπτώσεις της παροχής της χρηματοπιστωτικής στήριξης:
|
α)
|
στη δυνητική απορρόφηση ζημιών εντός του ομίλου, μετά την εκπλήρωση των προϋποθέσεων εξυγίανσης·
|
|
β)
|
στη διασύνδεση της χορηγούσας οντότητας με τη λαμβάνουσα οντότητα·
|
|
γ)
|
στον κίνδυνο μετάδοσης εντός του ομίλου·
|
|
δ)
|
στην πολυπλοκότητα του ομίλου η οποία αυξάνεται με την παροχή της χρηματοπιστωτικής στήριξης·
|
|
ε)
|
στην κεφαλαιακή κατάσταση και στην κατάσταση ρευστότητας της χορηγούσας οντότητας.
|