6.2.2 Wydajność i skuteczność środków wstrzymujących

Instytucje kredytowe powinny monitorować jakość środków wstrzymujących w celu zapewnienia, że nie są wykorzystywane do odwlekania oceny o nieściągalnej ekspozycji. Monitorowaniem należy obejmować środki wstrzymujące wobec zagrożonych i niezagrożonych ekspozycji; należy też rozróżniać typy środków wstrzymujących i portfeli.

Instytucje kredytowe powinny mierzyć wydajność procesu na potrzeby przyznawania środków wstrzymujących i monitorować długość procesu decyzyjnego oraz skalę środków wstrzymujących na każdym etapie procesu ich przyznawania.

Instytucje kredytowe powinny monitorować skuteczność przyznanych środków wstrzymujących. W tym procesie monitorowania należy mierzyć, w jakim stopniu środki wstrzymujące przynoszą oczekiwane skutki i czy zmienione zobowiązania kredytobiorcy wynikające z umowy zostają spełnione, a ekspozycja nie jest zagrożona. Należy stosować następujące wskaźniki w rozbiciu na portfele i rodzaje środków wstrzymujących:

• a) Wskaźnik spłaty przeterminowanych zobowiązań po zastosowaniu zwłoki i wskaźnik ekspozycji przeklasyfikowanych jako ekspozycje zagrożone: instytucje kredytowe powinny przeprowadzić analizę analogiczną i monitorować zachowanie FBE od dnia zmiany w celu ustalenia wskaźnika spłaty przeterminowanych zobowiązań. Analizę tę należy przeprowadzić oddzielnie w przypadku spłaconych ekspozycji przeterminowanych z zastosowaniem środków wstrzymujących oraz bez nich.
• b) Wskaźnik uzyskanych spłat pieniężnych: instytucje kredytowe powinny monitorować środki pieniężne uzyskane z tytułu FBE.
• c) Odpis: gdy przyznanie środków wstrzymujących prowadzi do częściowego odpisu, instytucje kredytowe powinny rejestrować i monitorować te ekspozycje, porównując je z zatwierdzoną dopuszczalną wysokością strat. Utratę wartości bieżącej w ujęciu netto wskutek decyzji o odpisie ekspozycji nieściągalnej należy porównywać ze wskaźnikiem spłaty przeterminowanych zobowiązań.

Instytucje kredytowe powinny monitorować wskaźniki dotyczące środków wstrzymujących za pomocą analizy z zasadną segregacją danych, która może obejmować rodzaj zaległości i okres zaległości, rodzaj ekspozycji, prawdopodobieństwo odzyskania środków, wysokość ekspozycji lub całkowitą kwotę ekspozycji na tego samego kredytobiorcę lub grupę powiązanych klientów oraz liczbę zastosowanych wcześniej rozwiązań w zakresie udzielania zwłoki.