8. Amendments to Guidelines EBA/GL/2018/08 and EBA/GL/2018/09 on the STS criteria for ABCP and non-ABCP securitisation

W wytycznych EBA/GL/2018/09 wprowadza się następujące zmiany:

• a. Ustęp 8 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze wytyczne są skierowane do właściwych organów, o których mowa w art. 4 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, wyznaczonych jako właściwe organy zgodnie z art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402, oraz do instytucji finansowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, podlegających regulacji i nadzorowi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2402, w tym do osób trzecich weryfikujących zgodność STS również zgodnie z art. 2 ust. 5 akapit ostatni rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402, które nie kwalifikują się jako właściwe organy zgodnie z art. 4 pkt 2 rozporządzenia nr 1093/2010, zachęca się do stosowania niniejszych wytycznych”.

• b. Ustęp 22 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 20 ust. 10 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2017/2402 ekspozycje należy uznać za ekspozycje o charakterze podobnym, gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

• a. ekspozycje należą do jednej z kategorii aktywów, o których mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (i) – (iii) lub lit. a) pkt (v) – (vii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851;
• b. ekspozycje należą do kategorii aktywów, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (iv) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851, i do tego samego rodzaju dłużnika, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) tego rozporządzenia;
• c. ekspozycje należą do kategorii aktywów, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (viii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851, i posiadają podobne cechy w odniesieniu do któregokolwiek z kryteriów jednorodności, o których mowa w art. 2 ust. 6 tego rozporządzenia”.
• c. Ustęp 26 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Zmiany w takich standardach zawierania umów kredytowych powinny być uznane za istotne, jeżeli odwołują się do jednego z następujących rodzajów zmian standardów zawierania umów kredytowych:

• a. zmian, które mają wpływ na wymóg podobieństwa standardów zawierania umów kredytowych określonych bardziej szczegółowo w art. 1 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851;
• b. zmian, które w istotny sposób wpływają na ogólne ryzyko kredytowe lub przewidywany średni wynik puli ekspozycji bazowych bez powodowania zasadniczej różnicy podejścia do oceny ryzyka kredytowego związanego z ekspozycjami bazowymi”.
• d. Ustęp 39 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 20 ust. 11 rozporządzenia (UE) 2017/2402 za definicje obniżonej wiarygodności kredytowej należy uznać okoliczności, o których mowa w lit. a)– c) tego ustępu. Inne możliwe

jako wyłączone z tego wymogu”.

• e. Ustęp 44 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 20 ust. 11 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/2402 nie należy uznawać, że dłużnicy lub

kredytową lub punktową ocenę kredytową wskazujące, że ryzyko niewywiązania się przez nich z uzgodnionych umownie płatności jest znacząco wyższe niż w przypadku porównywalnych ekspozycji posiadanych przez innych dłużników lub gwarantów o obniżonej wiarygodności kredytowej, posiadanych przez jednostkę inicjującą, które nie są objęte sekurytyzacją«, jeżeli zastosowanie mają oba następujące warunki:

• a. najważniejsze czynniki określające przewidywane dochody z ekspozycji bazowych i porównywalnych ekspozycji są podobne;
• b. ze względu na podobieństwo, o którym mowa w lit. a), można było słusznie przewidywać na podstawie wskazań wynikających z wcześniejszych dochodów lub mających zastosowanie modeli, że w czasie trwania transakcji lub w okresie maksymalnie czterech lat, jeżeli czas trwania transakcji jest dłuższy niż cztery lata, dochód z ekspozycji bazowych nie będzie znacząco niższy niż dochód z porównywalnych ekspozycji”.
• f. Ustęp 45 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Warunki z poprzedniego ustępu należy uznać za spełnione, jeżeli zastosowanie ma jedna z następujących okoliczności:

• a. ekspozycje bazowe nie obejmują ekspozycji klasyfikowanych jako wątpliwe,
• o obniżonej wiarygodności, nieobsługiwane lub zaklasyfikowane podobnie w świetle odpowiednich zasad rachunkowości;
• b. ekspozycje bazowe nie obejmują ekspozycji wobec dłużników lub gwarantów, których jakość kredytowa w świetle ratingu kredytowego lub innego progu jakości kredytowej jest znacznie gorsza od jakości kredytowej dłużników lub gwarantów posiadających porównywalne ekspozycje, jakie jednostka inicjująca zainicjowała w toku swojej zwykłej działalności polegającej na udzielaniu kredytów oraz strategii ryzyka kredytowego”.
• g. Ustęp 46 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 20 ust. 12 rozporządzenia (UE) 2017/2402 kolejne pożyczki i wypłaty w ramach jednej ekspozycji lub restrukturyzacji tej samej ekspozycji wobec określonego kredytobiorcy nie uruchamiają nowego wymogu »co najmniej jednej płatności« w odniesieniu do takiej ekspozycji”.

• h. Po ustępie 46 dodaje się dodatkowy ustęp 46a w brzmieniu:

„Dla celów art. 20 ust. 12 rozporządzenia (UE) 2017/2402 zamierzone przeniesienie innej odrębnej ekspozycji wobec tego samego kredytobiorcy na SSPE powinno uruchamiać nowy wymóg »co najmniej jednej płatności« w odniesieniu do takiej ekspozycji”.

• i. Ustęp 47 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 20 ust. 12 rozporządzenia (UE) 2017/2402 płatność, o której mowa w wymogu, w myśl którego w momencie przeniesienia należy mieć dokonaną »co najmniej jedną płatność«, oznacza płatność związaną z najmem, płatność kwoty głównej lub płatność odsetek lub każdą inną zwykłą płatność określoną w umowie dotyczącej ekspozycji”.

• j. Po ustępie 50 dodaje się dodatkowy ustęp 50a w brzmieniu:

„Wymogi dotyczące zatrzymania ryzyka

Dla celów art. 21 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402 właściwe organy wyznaczone na podstawie art. 29 ust. 5 tego rozporządzenia oraz właściwe organy, o których mowa w art. 29 ust. 2–4 tego rozporządzenia, powinny ściśle współpracować zgodnie z art. 36 tego rozporządzenia, jeżeli są to różne organy”.

• k. Ustęp 57 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 21 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402 stopy procentowe, które należy uznać za odpowiedni punkt odniesienia dla odsetek według stóp referencyjnych, powinny obejmować wszystkie wymienione poniżej:

• a. stopy międzybankowe, w tym Libor, Euribor i inne uznawane wartości referencyjne;
• b. inne ustalone referencyjne stopy procentowe, takie jak €STR, SONIA, SOFR i TONA;
• c. stopy określone przez organy polityki pieniężnej, w tym stopy funduszy federalnych i stopy dyskontowe banków centralnych;
• d. stopy sektorowe odzwierciedlające koszty finansowania kredytodawcy, w tym standardowe stopy zmienne i stopy wewnętrzne, które odzwierciedlają bezpośrednio koszty rynkowe finansowania banku lub podzbioru instytucji, w zakresie, w jakim dostateczne dane są przekazane inwestorom, tak aby umożliwić im ocenę relacji stóp sektorowych względem innych stóp rynkowych”.
• l. Po ustępie 66 dodaje się dodatkowy ustęp 66a w brzmieniu:

„Dla celów art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402 po zastosowaniu powrotu do sekwencyjnej kolejności płatności nie należy zezwalać na dalszy powrót do niesekwencyjnej kolejności płatności zgodnie z dokumentacją transakcji”.

• m. Ustęp 76 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402 pojęcie »ekspozycje w znacznym stopniu podobne« należy rozumieć jako odnoszące się do ekspozycji, dla których spełnione są obydwa następujące warunki:

• a. najważniejsze czynniki określające przewidywane dochody z ekspozycji bazowych są podobne;
• b. ze względu na podobieństwo, o którym mowa w lit. a), można było słusznie przewidywać na podstawie wskazań wynikających np. z wcześniejszych dochodów lub mających zastosowanie modeli, że w czasie trwania transakcji lub w okresie maksymalnie czterech lat, jeżeli czas trwania transakcji jest dłuższy niż cztery lata, dochód z ich tytułu nie będzie znacząco niższy niż dochód z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji”.
• n. Po ustępie 78 dodaje się dodatkowy ustęp 78a³ w brzmieniu:

„W przypadku sekurytyzacji, w ramach których emituje się wiele serii papierów wartościowych, w tym zarządy powiernicze (ang. master trust), nowa weryfikacja powinna zostać zakończona przed emisją, w przypadku gdy minął rok od poprzedniej weryfikacji”.

• o. Ustęp 79 otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 odpowiednią i niezależną stronę należy rozumieć jako stronę spełniającą obydwa poniższe kryteria:

• a. posiada ona doświadczenie i umiejętności w zakresie przeprowadzenia weryfikacji;
• b. nie jest żadnym z następujących podmiotów:

• p. Ustęp 80 otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 weryfikację należy przeprowadzić z zastosowaniem odpowiedniej metody statystycznej i w oparciu o losową próbę ekspozycji bazowych wyprowadzoną z ekspozycji bazowych w ramach sekurytyzacji, natomiast wielkość próby należy określić w taki sposób, aby zapewnić, by prawdopodobieństwo (poziom ufności) prawidłowego odrzucenia hipotezy, że nie ma wyjątków od wymogu w całej puli ekspozycji

wystąpienia tak zwanego błędu beta polegającego na fałszywym przyjęciu całej puli bez wyjątków powinno wynosić 5 %).

80a. W każdym przypadku minimalna liczba ekspozycji bazowych w próbie powinna wynosić 50. W przypadku sekurytyzacji, w których pula ekspozycji bazowych składa się z mniej niż 50 ekspozycji bazowych, próba powinna składać się ze wszystkich ekspozycji bazowych.

80b. Weryfikację należy przeprowadzić w formie uzgodnionego sprawozdania dotyczącego procedur”.

• q. Ustęp 83 otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 22 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402, gdy model przepływów pieniężnych z tytułu zobowiązań jest opracowywany przez dostawców usług będących osobami trzecimi,

potencjalnym inwestorom”.

• r. Ustęp 84 otrzymuje brzmienie:

„Wymóg ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy jednostka inicjująca ma dostęp do

zrównoważonego rozwoju związanych z aktywami finansowanymi przez ekspozycje bazowe,

• o których mowa w akapicie drugim, są dostępne dla jednostki inicjującej, jednostka ta podejmuje decyzję o zastosowaniu tego akapitu drugiego, a odpowiednie informacje są ujmowane w jej wewnętrznej bazie danych lub systemach informatycznych. Jeżeli taka informacja jest dostępna tylko w odniesieniu do części ekspozycji bazowych, wymóg ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie do takiej części ekspozycji bazowych, w odniesieniu do których informacja jest dostępna”.
• s. Dodaje się ustęp 85 w brzmieniu:

„Zgodność z wymogami dotyczącymi ujawniania informacji na podstawie art. 7

Dla celów art. 22 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402 właściwe organy wyznaczone na podstawie art. 29 ust. 5 tego rozporządzenia oraz właściwe organy, o których mowa w art. 29 ust. 2–4 tego rozporządzenia, powinny ściśle współpracować zgodnie z art. 36 tego rozporządzenia, jeżeli są to różne organy”.

³ Jest to działanie następcze w związku z wyjaśnieniem zawartym w podsumowaniu odpowiedzi uzyskanych w trakcie konsultacji na stronie 77 wytycznych dotyczących sekurytyzacji papierów komercyjnych niezabezpieczonych należnościami, zgodnie z którym takie wyjaśnienie powinno było zostać zawarte w tekście prawnym wytycznych, ale zostało pominięte w ostatecznym tekście wytycznych.

W wytycznych EBA/GL/2018/08 wprowadza się następujące zmiany:

• a. Ustęp 8 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze wytyczne są skierowane do właściwych organów, o których mowa w art. 4 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, wyznaczonych jako właściwe organy zgodnie z art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402, oraz do instytucji finansowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, podlegających regulacji i nadzorowi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2402, w tym do osób trzecich weryfikujących zgodność STS również zgodnie z art. 2 ust. 5 akapit ostatni rozporządzenia (UE) nr 1093/2 010. Właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402, które nie kwalifikują się jako właściwe organy zgodnie z art. 4 pkt 2 rozporządzenia nr 1093/2010, zachęca się do stosowania niniejszych wytycznych”.

• b. Ustęp 29 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2017/2402 za definicje obniżonej wiarygodności kredytowej należy uznać okoliczności, o których mowa w lit. a)– c) tego ustępu. Inne możliwe

jako wyłączone z tego wymogu”.

• c. Ustęp 34 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 9 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/2402 nie należy uznawać, że dłużnicy lub

kredytową lub punktową ocenę kredytową wskazujące, że ryzyko niewywiązania się przez nich z uzgodnionych umownie płatności jest znacząco wyższe niż w przypadku porównywalnych ekspozycji posiadanych przez innych dłużników lub gwarantów o obniżonej wiarygodności kredytowej, posiadanych przez jednostkę inicjującą, które nie są objęte sekurytyzacją«, jeżeli zastosowanie mają oba następujące warunki:

• a. najważniejsze czynniki określające przewidywane dochody z ekspozycji bazowych i porównywalnych ekspozycji są podobne;
• b. ze względu na podobieństwo, o którym mowa w lit. a), można było słusznie przewidywać na podstawie wskazań wynikających z wcześniejszych dochodów lub mających zastosowanie modeli, że w czasie trwania transakcji lub w okresie maksymalnie czterech lat, jeżeli czas trwania transakcji jest dłuższy niż cztery lata, dochód z ekspozycji bazowych nie będzie znacząco niższy niż dochód z porównywalnych ekspozycji”.
• d. Ustęp 35 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Warunki z poprzedniego ustępu należy uznać za spełnione, jeżeli zastosowanie ma jedna z następujących okoliczności:

• a. ekspozycje bazowe nie obejmują ekspozycji klasyfikowanych jako wątpliwe,
• o obniżonej wiarygodności, nieobsługiwane lub zaklasyfikowane podobnie w świetle odpowiednich zasad rachunkowości;
• b. ekspozycje bazowe nie obejmują ekspozycji wobec dłużników lub gwarantów, których jakość kredytowa w świetle ratingu kredytowego lub innego progu jakości kredytowej jest znacznie gorsza od jakości kredytowej dłużników lub gwarantów posiadających porównywalne ekspozycje, jakie jednostka inicjująca zainicjowała w toku swojej zwykłej działalności polegającej na udzielaniu kredytów oraz strategii ryzyka kredytowego”.
• e. Ustęp 36 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402 kolejne pożyczki i wypłaty w ramach jednej ekspozycji lub restrukturyzacji tej samej ekspozycji wobec określonego kredytobiorcy nie uruchamiają nowego wymogu »co najmniej jednej płatności« w odniesieniu do takiej ekspozycji”.

• f. Po ustępie 36 dodaje się dodatkowy ustęp 36a w brzmieniu:

„Dla celów art. 24 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402 zamierzone przeniesienie innej odrębnej ekspozycji wobec tego samego kredytobiorcy na SSPE powinno uruchamiać nowy wymóg »co najmniej jednej płatności« w odniesieniu do takiej ekspozycji”.

• g. Ustęp 37 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402 płatność, o której mowa w wymogu, w myśl którego w momencie przeniesienia należy mieć dokonaną »co najmniej jedną płatność«, oznacza płatność związaną z najmem, płatność kwoty głównej lub płatność odsetek lub każdą inną zwykłą płatność określoną w umowie dotyczącej ekspozycji”.

• h. Ustęp 51 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 14 rozporządzenia (UE) 2017/2402 pojęcie »ekspozycje w znacznym stopniu podobne« należy rozumieć jako odnoszące się do ekspozycji, dla których spełnione są obydwa następujące warunki:

• a. najważniejsze czynniki określające przewidywane dochody z ekspozycji bazowych są podobne;
• b. ze względu na podobieństwo, o którym mowa w lit. a), można było słusznie przewidywać na podstawie wskazań wynikających np. z wcześniejszych dochodów lub mających zastosowanie modeli, że w czasie trwania transakcji lub w okresie maksymalnie czterech lat, jeżeli czas trwania transakcji jest dłuższy niż cztery lata, dochód z ich tytułu nie będzie znacząco niższy niż dochód z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji”.
• i. Ustęp 57 wytycznych otrzymuje brzmienie: „Dla celów art. 24 ust. 16 rozporządzenia (UE) 2017/2402 stopy procentowe, które należy uznać za odpowiedni punkt odniesienia dla odsetek według stóp referencyjnych, powinny obejmować wszystkie wymienione poniżej:
• a. stopy międzybankowe, w tym Libor, Euribor i inne uznawane wartości referencyjne;
• b. inne ustalone referencyjne stopy procentowe, takie jak €STR, SONIA, SOFR i TONA;
• c. stopy określone przez organy polityki pieniężnej, w tym stopy funduszy federalnych i stopy dyskontowe banków centralnych;
• d. stopy sektorowe odzwierciedlające koszty finansowania kredytodawcy, w tym standardowe stopy zmienne i stopy wewnętrzne, które odzwierciedlają bezpośrednio koszty rynkowe finansowania banku lub podzbioru instytucji, w zakresie, w jakim dostateczne dane są przekazane inwestorom, tak aby umożliwić im ocenę relacji stóp sektorowych względem innych stóp rynkowych”.
• j. Ustęp 65 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 24 ust. 18 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2017/2402 ekspozycje należy uznać za ekspozycje o charakterze podobnym, gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

• a. ekspozycje należą do jednej z kategorii aktywów, o których mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (i) – (iii) lub lit. a) pkt (v) – (vii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851;
• b. ekspozycje należą do kategorii aktywów, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (iv) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851, i do tego samego rodzaju dłużnika, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) tego rozporządzenia;
• c. ekspozycje należą do kategorii aktywów, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) pkt (viii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851, i posiadają podobne cechy w odniesieniu do któregokolwiek z kryteriów jednorodności, o których mowa w art. 2 ust. 6 tego rozporządzenia”.
• k. Ustęp 69 wytycznych otrzymuje brzmienie:

„Zmiany w takich standardach zawierania umów kredytowych powinny być uznane za istotne, jeżeli odwołują się do jednego z następujących rodzajów zmian standardów zawierania umów kredytowych:

• a. zmian, które mają wpływ na wymóg podobieństwa standardów zawierania umów kredytowych określonych bardziej szczegółowo w art. 1 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/1851;

przewidywany średni wynik puli ekspozycji bazowych bez powodowania zasadniczej różnicy podejścia do oceny ryzyka kredytowego związanego z ekspozycjami bazowymi”.

• l. Ustęp 82 otrzymuje brzmienie:

„Dla celów art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402 odpowiednią i niezależną stronę należy rozumieć jako stronę spełniającą obydwa poniższe kryteria:

• a. posiada ona doświadczenie i umiejętności w zakresie przeprowadzenia weryfikacji;
• b. nie jest żadnym z następujących podmiotów: