ROZDZIAŁ II ZADANIA I UPRAWNIENIA URZĘDU

Artykuł 20

Zgodnie z procedurą określoną w art. 19 i 56 Wspólny Komitet rozstrzyga spory międzysektorowe, które mogą wystąpić między dwoma lub większą liczbą właściwych organów, jak określono odpowiednio w art. 4 pkt 2 niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) 1093/2010 i rozporządzenia (UE) 1094/2010.

Artykuł 29a

Po odbyciu dyskusji na forum Rady Organów Nadzoru oraz z uwzględnieniem uwag otrzymanych od właściwych organów, dotychczasowych prac przeprowadzonych przez instytucje Unii oraz analiz, ostrzeżeń i zaleceń opublikowanych przez ERRS, Urząd wskazuje co najmniej co trzy lata oraz do dnia 31 marca maksymalnie dwa priorytety o ogólnounijnym znaczeniu, które odzwierciedlają przyszłe zmiany i tendencje. Właściwe organy uwzględniają te priorytety wskazane przy opracowywaniu swoich programów prac oraz powiadamiają o nich odpowiednio Urząd. Urząd omawia odnośne działania do praeprowadzenia przez właściwe organy w następnym roku i wyciąga stosowne wnioski. Urząd omawia ewentualne działania następcze, które mogą obejmować wytyczne i zalecenia skierowane do właściwych organów oraz wzajemne oceny w odnośnym obszarze.

Priorytety o ogólnounijnym znaczeniu wskazane przez Urząd nie uniemożliwiają właściwym organom stosowania ich najlepszych praktyk, podejmowania działań w oparciu o ich dodatkowe priorytety krajowe oraz w odpowiedzi na zmiany sytuacji, a także uwzględniają specyfikę poszczególnych państw.

Artykuł 31a

Urząd, wraz z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru) Bankowego) i Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), ustanawia system wymiany informacji istotnych z punktu widzenia prowadzonej przez właściwe organy oceny kompetencji i reputacji posiadaczy znacznych pakietów akcji, dyrektorów i osób pełniących kluczowe funkcje uczestnika rynku finansowego zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 31b

Jeżeli właściwy organ posiada dowody lub jasne przesłanki pochodzące z różnych źródeł, pozwalające podejrzewać, że zlecenia, transakcje i inna działalność o znaczących skutkach transgranicznych zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w Unii, niezwłocznie powiadamia o tym Urząd i dostarcza mu odpowiednie informacje. Urząd może wydawać opinię w sprawie odpowiednich działań następczych skierowaną do właściwych organów państw członkowskich, w których miała miejsce podejrzana działalność.