+Artykuł 4 Kod uwierzytelniający
---+Artykuł 4 1.
---+Artykuł 4 2.
---+Artykuł 4 3.
---+Artykuł 4 4.

Artykuł 4 Kod uwierzytelniający

1. Przegląd

,
Tytuł Regulacja
Artykuł 4 1.
W przypadkach gdy dostawcy usług płatniczych stosują silne uwierzytelnianie klienta zgodnie z art. 97 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/2366, uwierzytelnianie opiera się na zastosowaniu co najmniej dwóch elementów należących do kategorii „wiedza”, „posiadanie” i „cechy klienta” oraz prowadzi do wygenerowania kodu uwierzytelniającego.

Dostawca usług płatniczych przyjmuje kod uwierzytelniający wyłącznie jeden raz, w przypadku gdy płatnik używa kodu uwierzytelniającego w celu uzyskania dostępu do swojego rachunku płatniczego w trybie online, w celu zainicjowania elektronicznej transakcji płatniczej lub w celu przeprowadzenia jakiejkolwiek czynności za pomocą kanału zdalnego, która może wiązać się z ryzykiem oszustwa płatniczego lub innych nadużyć.

Artykuł 4 2.

Do celów ust. 1 dostawcy usług płatniczych przyjmują środki bezpieczeństwa zapewniające spełnienie każdego z określonych poniżej wymogów:

a) 

z ujawnionego kodu uwierzytelniającego nie można pozyskać żadnych informacji dotyczących elementów, o których mowa w ust. 1;

b) 

wygenerowanie nowego kodu uwierzytelniającego nie jest możliwe na podstawie znajomości jakiegokolwiek innego kodu uwierzytelniającego wygenerowanego wcześniej;

c) 

kodu uwierzytelniającego nie można sfałszować.

Artykuł 4 3.

Dostawcy usług płatniczych zapewniają, ab uwierzytelnianie poprzez generowanie kodu uwierzytelniającego obejmowało następujące środki:

a) 

jeżeli uwierzytelnianie na potrzeby dostępu zdalnego, zdalnych płatności elektronicznych i wszelkich innych czynności przeprowadzanych za pomocą kanału zdalnego, które mogą wiązać się z ryzykiem oszustwa płatniczego lub innych nadużyć, nie wygenerowało kodu uwierzytelniającego do celów ust. 1, nie jest możliwe ustalenie, który z elementów, o których mowa w tym ustępie, był błędny;

b) 

liczba mogących nastąpić po sobie nieudanych prób uwierzytelnienia, po przekroczeniu której wykonanie czynności, o których mowa w art. 97 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/2366, zostaje tymczasowo lub stale zablokowane, nie przekracza pięciu prób w określonym okresie;

c) 

sesje komunikacyjne są chronione przed przechwyceniem danych uwierzytelniających przekazywanych podczas uwierzytelniania oraz przed manipulacją ze strony osób niepowołanych, zgodnie z wymogami określonymi w rozdziale V;

d) 

maksymalny czas bezczynności płatnika po jego uwierzytelnieniu na potrzeby dostępu do jego rachunku płatniczego w trybie online nie przekracza pięciu minut.

Artykuł 4 4.
Jeżeli blokada, o której mowa w ust. 3 lit. b), jest tymczasowa, czas trwania tej blokady i liczbę ponownych prób określa się na podstawie cech usługi świadczonej na rzecz płatnika oraz wszelkich istotnych rodzajów ryzyka, uwzględniając – co najmniej – czynniki, o których mowa w art. 2 ust. 2.

Płatnika powiadamia się przed nałożeniem stałej blokady.

W przypadku nałożenia stałej blokady ustanawia się bezpieczną procedurę umożliwiającą płatnikowi odzyskanie dostępu do zablokowanych instrumentów płatności elektronicznej.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania
Źródło Wymaganie

3. Powiązane normy

Normy
Źródło Wymaganie
  • Builddate: 12.09.2023 00:00:00 -Doknr: CELEX:32018R0389
  • EULAW -

    EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

    DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.