|
Rozporządzenie (WE) nr 847/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie negocjacji i wykonania umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1], stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Międzynarodowe stosunki między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi w dziedzinie transportu lotniczego były tradycyjnie regulowane dwustronnymi umowami dotyczącymi usług lotniczych pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi, załącznikami do nich oraz innymi pokrewnymi umowami dwustronnymi lub wielostronnymi. (2) Zgodnie z orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawach C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-469/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 i C-476/98 różne aspekty tych umów są objęte wyłączną kompetencją Wspólnoty. (3) Trybunał potwierdził również prawo wspólnotowych przewoźników lotniczych do korzystania we Wspólnocie z prawa przedsiębiorczości, włącznie z prawem do niedyskryminacyjnego dostępu do rynku. (4) Jeżeli okaże się, że przedmiot umowy jest objęty częściowo kompetencją Wspólnoty, a częściowo kompetencją jej Państw Członkowskich, to istotne jest zapewnienie ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a instytucjami wspólnotowymi, zarówno w procesie negocjacji i zawierania umów, jak również spełnienia przyjętych zobowiązań. Taki obowiązek współpracy wynika z wymogu jednolitego międzynarodowego przedstawicielstwa Wspólnoty. Instytucje Wspólnoty i Państwa Członkowskie powinny podjąć wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia jak najlepszej współpracy w tym zakresie. (5) Procedura współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją ustanowiona niniejszym rozporządzeniem nie powinna naruszać podziału kompetencji między Wspólnotą a Państwami Członkowskimi, zgodnie z prawem wspólnotowym, tak jak jest ono interpretowane przez Trybunał Sprawiedliwości. (6) Wszystkie istniejące umowy dwustronne między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi zawierające postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym powinny być zmienione lub zastąpione nowymi umowami całkowicie zgodnymi z prawem wspólnotowym. (7) Bez uszczerbku dla Traktatu, w szczególności jego art. 300, Państwa Członkowskie mogą życzyć sobie wniesienia poprawek do istniejących umów i przyjąć przepisy w celu zapewnienia ich wdrożenia do czasu wejścia w życie umowy zawartej przez Wspólnotę. (8) Istotne jest zapewnienie, aby Państwo Członkowskie prowadzące negocjacje uwzględniało prawo wspólnotowe, ogólne interesy Wspólnoty oraz trwające negocjacje wspólnotowe. (9) Jeżeli Państwo Członkowskie życzy sobie włączenia przewoźników lotniczych w proces negocjacji, wszyscy przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność gospodarczą na terytorium zainteresowanego Państwa Członkowskiego powinni być traktowani jednakowo. (10) Prowadzenie działalności na terytorium Państwa Członkowskiego wiąże się ze skutecznym i rzeczywistym wykonywaniem działalności w dziedzinie transportu lotniczego w ramach trwałych porozumień. Forma prawna takiego prowadzenia działalności, niezależnie od tego, czy jest to oddział czy jednostka zależna posiadająca osobowość prawną, nie powinna stanowić w tym względzie czynnika determinującego. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność na terytorium kilku Państw Członkowskich, zgodnie z definicją określoną w Traktacie, powinno ono zapewnić, w celu uniknięcia obejścia prawa krajowego, aby każde z przedsiębiorstw spełniało zobowiązania, które mogą, zgodnie z prawem wspólnotowym, być nałożone poprzez prawo krajowe mające zastosowanie do prowadzonej przez nie działalności. (11) W celu zapewnienia, aby prawa wspólnotowych przewoźników lotniczych nie były w nieuzasadniony sposób ograniczone, w dwustronnych umowach dotyczących usług lotniczych nie należy dodawać nowych uzgodnień skutkujących zmniejszeniem liczby wspólnotowych przewoźników lotniczych, którzy mogą być wyznaczeni w celu zapewnienia usług na danym rynku. (12) Państwa Członkowskie powinny ustanowić niedyskryminacyjne i przejrzyste procedury w celu podziału prawa do ruchu między wspólnotowych przewoźników lotniczych. W ramach stosowania tych procedur Państwa Członkowskie powinny w należyty sposób uwzględnić potrzebę zapewnienia ciągłości usług lotniczych. (13) Należy przyjąć środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [3]. (14) Każde Państwo Członkowskie może powołać się na poufność postanowień umów dwustronnych, które negocjowało, i zwrócić się do Komisji o nieprzekazywanie tych informacji pozostałym Państwom Członkowskim. (15) Dnia 2 grudnia 1987 r. Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo uzgodniły w Londynie, we wspólnej deklaracji ministrów spraw zagranicznych obu państw, procedurę zacieśniającą współpracę w wykorzystaniu portu lotniczego w Gibraltarze. Procedura ta jeszcze nie obowiązuje. (16) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy koordynacja negocjacji prowadzonych z państwami trzecimi w celu zawarcia umów dotyczących usług lotniczych, potrzeba zagwarantowania zharmonizowanego podejścia w odniesieniu do wykonania i stosowania tych umów i sprawdzanie ich zgodności z prawem wspólnotowym, nie mogą być w wystarczający sposób realizowane przez Państwa Członkowskie, mogą więc, ze względu na wspólnotowy zakres niniejszego rozporządzenia, być lepiej realizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości przedstawioną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
|