|
Κατευθυντήρια γραμμή 1: Καθορισμός υπηρεσιών που πρέπει να εξετάζονται για ένταξη στους προσωρινούς καταλόγους 1.1. Αναφορικά με το κριτήριο των «υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται συχνότερα από τους καταναλωτές σε σχέση με τους λογαριασμούς πληρωμών τους», όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/92/ΕΕ, θα πρέπει να εξετάζονται οι ακόλουθοι παράγοντες, στον βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για την κατάρτιση του καταλόγου: - α. οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν το γενικό πληθυσμό των καταναλωτών ,κατά την εκτίμηση του επιπέδου διάχυσης των υπηρεσιών ·
- β. οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν τη σχετική διάδοση των υπηρεσιών με βάση τη συχνότητα με την οποία αποτελούν χαρακτηριστικό των λογαριασμών πληρωμών·
- γ. οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν τη συχνότητα χρήσης των εν λόγω υπηρεσιών λαμβάνοντας υπόψη, όταν είναι δυνατόν, το ποσοστό των καταναλωτών που χρησιμοποιούν την υπηρεσία καθώς και τον αριθμό των περιπτώσεων στις οποίες χρησιμοποιείται η υπηρεσία·
- δ. οι αρμόδιες αρχές πρέπει να περιλαμβάνουν την ίδια την παροχή του λογαριασμού ως υπηρεσία.
1.2. Όσον αφορά το κριτήριο των «υπηρεσιών που συνεπάγονται το υψηλότερο κόστος για τους καταναλωτές, τόσο συνολικά όσο και σε μοναδιαία βάση», όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 2014/92/ΕΕ, θα πρέπει να εξετάζονται οι ακόλουθοι παράγοντες, στον βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για την κατάρτιση του καταλόγου: - α. κατά την εξέταση των τελών τόσο συνολικά όσο και σε μοναδιαία βάση, οι αρμόδιες αρχές δεν πρέπει να εξετάζουν μόνο τις υπηρεσίες που πληρούν και τα δύο κριτήρια ταυτόχρονα, αλλά και τις υπηρεσίες που συνεπάγονται το υψηλότερο κόστος για τους καταναλωτές είτε συνολικά είτε σε μοναδιαία βάση·
- β. κατά τον προσδιορισμό του μοναδιαίου κόστους ή του συνολικού κόστους υπηρεσιών που ενδέχεται να επιφέρουν διαφορετικά είδη τελών, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν τα τέλη σωρευτικά·
- γ. προκειμένου να διαπιστώσουν ποιες είναι οι πλέον αντιπροσωπευτικές υπηρεσίες, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν το κόστος με το οποίο επιβαρύνονται, ή ενδέχεται να επιβαρυνθούν, οι καταναλωτές σε ετήσια βάση για τη χρήση της υπηρεσίας, κατά προτίμηση βάσει των πλέον πρόσφατων διαθέσιμων στοιχείων που καλύπτουν διάστημα 12 μηνών. Κατευθυντήρια γραμμή 2: Άσκηση κρίσης κατά την κατάρτιση των προσωρινών καταλόγων
2.1. Κατά την κατάρτιση των προσωρινών καταλόγων, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στις υπηρεσίες που πληρούν και τα δύο κριτήρια (δηλαδή, στην περιοχή Γ του διαγράμματος 1). 2.2. Σε δεύτερο στάδιο, δεδομένου ότι τα κριτήρια δεν είναι αυστηρώς σωρευτικά, οι αρμόδιες αρχές πρέπει επίσης να εξετάζουν υπηρεσίες που πληρούν μόνο ένα από τα κριτήρια (δηλαδή, στις περιοχές Α ή Β) προκειμένου να ενταχθούν στον προσωρινό κατάλογο. Διάγραμμα 1 – Υπηρεσίες και κριτήρια
|