1. Κάθε μέτρο πρόληψης κρίσεων ή δράση εξυγίανσης που αναλαμβάνεται κατά τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ή οιοδήποτε γεγονός άμεσα συνδεόμενο με την εφαρμογή της εν λόγω δράσης, δεν θεωρείται ως διαδικασία αφερεγγυότητας, μέτρο εξυγίανσης, αναγκαστική εκτέλεση ή γεγονός αθέτησης υποχρεώσεων κατά την έννοια της οδηγίας 98/26/ΕΚ, της οδηγίας 2002/47/ΕΚ ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, υπό τον όρο ότι εξακολουθούν να τηρούνται οι ουσιαστικές υποχρεώσεις δυνάμει της σύμβασης, μεταξύ των οποίων οι υποχρεώσεις πληρωμής και παράδοσης και η παροχή εξασφάλισης.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, οι διαδικασίες εξυγίανσης σε τρίτη χώρα που αναγνωρίζονται κατά το άρθρο 77, ή άλλως εφόσον το αποφασίσει η αρχή εξυγίανσης, θεωρούνται δράση εξυγίανσης που αναλαμβάνεται κατά τον παρόντα κανονισμό.