|
+Άρθρο 13 2. |
Άρθρο 13 2.Η αρμόδια αρχή δύναται να καθιερώνει μια αποδεκτή πρακτική αγοράς λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
εάν η πρακτική αγοράς παρέχει σημαντικό επίπεδο διαφάνειας στην αγορά·
β)
εάν η πρακτική αγοράς εξασφαλίζει υψηλό βαθμό διασφαλίσεων όσον αφορά τη λειτουργία των δυνάμεων της αγοράς και την κατάλληλη αλληλεπίδραση μεταξύ των δυνάμεων προσφοράς και ζήτησης·
γ)
εάν η πρακτική αγοράς έχει θετικό αντίκτυπο στη ρευστότητα και την αποτελεσματικότητα της αγοράς·
δ)
εάν η πρακτική αγοράς λαμβάνει υπόψη τον μηχανισμό διαπραγμάτευσης της οικείας αγοράς και επιτρέπει στους συμμετέχοντες στην αγορά να ανταποκρίνονται κατάλληλα και έγκαιρα στις νέες συνθήκες της αγοράς που δημιουργεί η εν λόγω πρακτική·
ε)
εάν η πρακτική αγοράς δεν δημιουργεί κινδύνους για την ακεραιότητα των άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενων αγορών, ρυθμιζόμενων ή μη, για το αντίστοιχο χρηματοπιστωτικό μέσο σε ολόκληρη την Ένωση·
στ)
το αποτέλεσμα τυχόν έρευνας επί την εν λόγω πρακτικής αγοράς από κάποια αρμόδια ή άλλη αρχή, ιδίως όσον αφορά την παραβίαση από την εν λόγω πρακτική αγοράς κανόνων ή κανονισμών για την πρόληψη της κατάχρησης της αγοράς ή κωδίκων δεοντολογίας, ανεξάρτητα από το εάν αφορά την οικεία αγορά ή άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενες αγορές στο εσωτερικό της Ένωσης· και
ζ)
τα δομικά χαρακτηριστικά της αντίστοιχης αγοράς, μεταξύ άλλων εάν πρόκειται για ρυθμιζόμενη ή όχι αγορά, οι τύποι των χρηματοπιστωτικών μέσων που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ο τύπος των συμμετεχόντων στην αγορά, συμπεριλαμβανομένου του βαθμού συμμετοχής ιδιωτών επενδυτών στην αγορά αυτή. Πρακτική αγοράς που έχει καθιερωθεί από αρμόδια αρχή ως αποδεκτή πρακτική αγοράς σε συγκεκριμένη αγορά δεν θεωρείται εφαρμοστέα σε άλλες αγορές, εκτός εάν η εν λόγω πρακτική έχει γίνει αποδεκτή από τις αρμόδιες αρχές των άλλων αγορών δυνάμει του παρόντος άρθρου. 1. Επισκόπηση
1.1 Παραπομπές1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις1.3 Σχετικά πρότυπα2. Εντοπισμένες απαιτήσεις
3. Σχετικά πρότυπα
|