Όταν μια εθνική ρυθμιστική αρχή συμπεραίνει ότι η επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τη διαδικασία των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν δικαιολογείται από σχετική αγορά, ή όταν δεν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, δεν επιβάλλει ούτε διατηρεί καμία ειδική ρυθμιστική υποχρέωση σύμφωνα με το άρθρο 68. Σε περιπτώσεις όπου ήδη υφίστανται ειδικές τομεακές ρυθμιστικές υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 68, η αρχή αίρει τις υποχρεώσεις αυτές που έχουν επιβληθεί σε επιχειρήσεις στη σχετική αγορά.
Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι παρέχεται στα μέρη που επηρεάζονται από αυτήν την άρση υποχρεώσεων κατάλληλη χρονική περίοδος προειδοποίησης, η οποία καθορίζεται με βάση την εξισορρόπηση της ανάγκης να διασφαλίζονται η βιώσιμη μετάβαση για τους δικαιούχους των εν λόγω υποχρεώσεων και τους τελικούς χρήστες, οι επιλογές των τελικών χρηστών και ότι η ρύθμιση δεν συνεχίζεται για περισσότερο απ’ όσο είναι αναγκαίο. Κατά τον καθορισμό αυτής της χρονικής περιόδου προειδοποίησης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να καθορίζουν ειδικούς όρους και χρονικές περιόδους προειδοποίησης όσον αφορά υφιστάμενες συμφωνίες πρόσβασης.