3. Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από τις παραγράφους 1 και 2 στην περίπτωση που ο οφειλέτης αδυνατεί να εξοφλήσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη του. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται να αποφασίσει τη διατήρηση σε ισχύ της αναστολής των ατομικών διώξεων, εφόσον, αφού ληφθούν υπόψη οι περιστάσεις της υπόθεσης, η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας η οποία μπορεί να καταλήξει στην εκκαθάριση του οφειλέτη δεν θα ήταν προς το γενικό συμφέρον των πιστωτών.