Άρθρο 7 Αποτελέσματα της αναστολής των ατομικών διώξεων

1.   Στις περιπτώσεις που, κατά την αναστολή των ατομικών διώξεων, ανακύπτει υποχρέωση οφειλέτη, προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο, να υποβάλει αίτημα για την έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας η οποία μπορεί να καταλήξει στη θέση του υπό εκκαθάριση, τότε η υποχρέωση αυτή αναστέλλεται για τη διάρκεια της εν λόγω αναστολής.

2.   Αναστολή ατομικών διώξεων, σύμφωνα με το άρθρο 6, συνεπάγεται ότι αναστέλλεται, κατά τη διάρκεια της αναστολής, και η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητος κατόπιν αίτησης ενός ή περισσότερων πιστωτών, η οποία μπορεί να καταλήξει στην εκκαθάριση του οφειλέτη.

3.   Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από τις παραγράφους 1 και 2 στην περίπτωση που ο οφειλέτης αδυνατεί να εξοφλήσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη του. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δικαστική ή διοικητική αρχή δύναται να αποφασίσει τη διατήρηση σε ισχύ της αναστολής των ατομικών διώξεων, εφόσον, αφού ληφθούν υπόψη οι περιστάσεις της υπόθεσης, η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας η οποία μπορεί να καταλήξει στην εκκαθάριση του οφειλέτη δεν θα ήταν προς το γενικό συμφέρον των πιστωτών.

4.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες που απαγορεύουν στους πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή να αρνηθούν την εκπλήρωση ή να καταγγείλουν ή να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή με άλλον τρόπο να τροποποιήσουν ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις κατά τρόπον επιζήμιο για τον οφειλέτη όταν πρόκειται για χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή, με αποκλειστικό λόγο ότι δεν εξοφλήθηκαν από τον οφειλέτη. Ως ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις νοούνται εκείνες που είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών η αναστολή των οποίων θα οδηγούσε σε παύση των δραστηριοτήτων του οφειλέτη.

Το πρώτο εδάφιο δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να παρέχουν στους πιστωτές κατάλληλες διασφαλίσεις προκειμένου να μην προκαλείται αδικαιολόγητη βλάβη σε αυτούς τους πιστωτές ως αποτέλεσμα του παρόντος εδαφίου.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι η παρούσα παράγραφος ισχύει και για άλλες μη ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις.

5.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πιστωτές δεν μπορούν να αρνηθούν την εκπλήρωση, ούτε καταγγέλλουν, ούτε καθιστούν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ούτε τροποποιούν με άλλον τρόπο εκκρεμείς συμβάσεις κατά τρόπο επιζήμιο για τον οφειλέτη δυνάμει συμβατικών ρητρών οι οποίες προβλέπουν τέτοια μέτρα αποκλειστικά και μόνο λόγω:

6.   Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η αναστολή των ατομικών διώξεων δεν εφαρμόζεται σε συμφωνίες συμψηφισμού, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών εκκαθαριστικού συμψηφισμού, στις χρηματοπιστωτικές αγορές, στις ενεργειακές αγορές και τις αγορές βασικών προϊόντων, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου δεν εφαρμόζεται το άρθρο 31 παράγραφος 1, εάν οι ρυθμίσεις αυτές είναι εκτελεστές βάσει της εθνικής νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας. Η αναστολή, ωστόσο, εφαρμόζεται στην αναγκαστική εκτέλεση απαίτησης από πιστωτή εις βάρος του οφειλέτη όπως προκύπτει ως αποτέλεσμα συμφωνίας συμψηφισμού.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις συμβάσεις για την προμήθεια αγαθών, υπηρεσιών ή ενέργειας που απαιτούνται για τη λειτουργία της επιχείρησης του οφειλέτη, εκτός αν οι εν λόγω συμβάσεις λαμβάνουν τη μορφή θέσης που αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης στο χρηματιστήριο ή άλλη αγορά, ούτως ώστε να μπορεί να υποκατασταθεί ανά πάσα στιγμή στην τρέχουσα αγοραία αξία.

7.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η λήξη της αναστολής των ατομικών εκτελεστικών μέτρων χωρίς την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης δεν συνεπάγεται αφ' εαυτής την έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας που μπορεί να καταλήξει στην εκκαθάριση του οφειλέτη, εκτός αν πληρούνται οι άλλοι όροι που θέτει το εθνικό δίκαιο για την εν λόγω έναρξη.