4. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες που απαγορεύουν στους πιστωτές τους οποίους καταλαμβάνει η αναστολή να αρνηθούν την εκπλήρωση ή να καταγγείλουν ή να καταστήσουν υποχρεώσεις εκπλήρωσης πρόωρα ληξιπρόθεσμες ή με άλλον τρόπο να τροποποιήσουν ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις κατά τρόπον επιζήμιο για τον οφειλέτη όταν πρόκειται για χρέη που γεννήθηκαν πριν από την αναστολή, με αποκλειστικό λόγο ότι δεν εξοφλήθηκαν από τον οφειλέτη. Ως ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις νοούνται εκείνες που είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών η αναστολή των οποίων θα οδηγούσε σε παύση των δραστηριοτήτων του οφειλέτη.
Το πρώτο εδάφιο δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να παρέχουν στους πιστωτές κατάλληλες διασφαλίσεις προκειμένου να μην προκαλείται αδικαιολόγητη βλάβη σε αυτούς τους πιστωτές ως αποτέλεσμα του παρόντος εδαφίου.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι η παρούσα παράγραφος ισχύει και για άλλες μη ουσιώδεις εκτελεστικές συμβάσεις.