2. Κάθε απόφαση δικαστηρίου τρίτης χώρας και κάθε απόφαση διοικητικής αρχής τρίτης χώρας που απαιτεί από φορέα του δημόσιου τομέα, φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο χορηγήθηκε το δικαίωμα περαιτέρω χρήσης δεδομένων δυνάμει του κεφαλαίου II, πάροχο υπηρεσιών διαμεσολάβησης δεδομένων ή αναγνωρισμένη οργάνωση αλτρουισμού δεδομένων να διαβιβάσει ή να παράσχει πρόσβαση σε δεδομένα μη προσωπικού χαρακτήρα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και τηρούνται στην Ένωση, αναγνωρίζεται ή είναι εκτελεστή κατ’ οποιονδήποτε τρόπο μόνο εάν βασίζεται σε διεθνή συμφωνία, όπως σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, που ισχύει μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και της Ένωσης ή σε οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία μεταξύ της αιτούσας τρίτης χώρας και κράτους μέλους.