Άρθρο 39 Συνεργασία με τα εθνικά δικαστήρια

Κατά τις διαδικασίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή να τους διαβιβάσει πληροφορίες που έχει στην κατοχή της ή να γνωμοδοτήσει επί ζητημάτων που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή αντίγραφο κάθε γραπτής απόφασης εθνικών δικαστηρίων που σχετίζεται με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Το εν λόγω αντίγραφο διαβιβάζεται το συντομότερο δυνατόν μετά την ημερομηνία κατά την οποία κοινοποιείται στα μέρη η πλήρης γραπτή απόφαση.

Όταν το απαιτεί η συνεπής εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις στα εθνικά δικαστήρια. Με την άδεια του εν λόγω δικαστηρίου, μπορεί επίσης να υποβάλλει προφορικές παρατηρήσεις.

Χάριν της προετοιμασίας των παρατηρήσεών της και μόνο, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο τη διαβίβαση ή την εξασφάλιση της διαβίβασης προς την Επιτροπή τυχόν εγγράφων που είναι αναγκαία για την αξιολόγηση της υπόθεσης.

Τα εθνικά δικαστήρια δεν εκδίδουν απόφαση που αντιβαίνει σε απόφαση που έχει εκδοθεί από την Επιτροπή βάσει του παρόντος κανονισμού. Αποφεύγουν επίσης να εκδίδουν αποφάσεις που ενδέχεται να έρθουν σε σύγκρουση με απόφαση την οποία σκοπεύει να εκδώσει η Επιτροπή επί διαδικασίας που έχει κινήσει δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτό, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να κρίνει εάν είναι αναγκαίο να αναστείλει τη διαδικασία του. Τούτο ισχύει υπό την επιφύλαξη της δυνατότητας των εθνικών δικαστηρίων να υποβάλλουν αίτηση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ.