Άρθρο 105 7.

τα ανώτερα διοικητικά στελέχη γνωρίζουν τα στοιχεία ◄ του χαρτοφυλακίου συναλλαγών ή άλλων θέσεων εύλογης αξίας που υπόκεινται σε αποτίμηση βάσει υποδείγματος και αντιλαμβάνονται το βαθμό αβεβαιότητας που ως εκ τούτου προκύπτει για τη γνωστοποίηση του κινδύνου ή της απόδοσης της εκάστοτε επιχειρηματικής δράσης,

τα ιδρύματα αντλούν τα δεδομένα αγοράς στο μέτρο του δυνατού με γνώμονα τις αγοραίες τιμές, ενώ η καταλληλότητα των δεδομένων αγοράς της εκάστοτε αποτιμώμενης θέσης και οι παράμετροι του υποδείγματος υποβάλλονται σε τακτική αξιολόγηση,

οσάκις είναι διαθέσιμες, χρησιμοποιούνται μεθοδολογίες αποτίμησης οι οποίες αποτελούν αποδεκτή πρακτική στην αγορά για συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά μέσα ή βασικά εμπορεύματα,

όταν το υπόδειγμα αναπτύσσεται από το ίδιο το ίδρυμα, πρέπει να στηρίζεται σε κατάλληλες παραδοχές οι οποίες έχουν αξιολογηθεί και ελεγχθεί από πρόσωπα με κατάλληλη κατάρτιση που είναι ανεξάρτητα με τη διαδικασία ανάπτυξης του υποδείγματος,

τα ιδρύματα διαθέτουν τυπικές διαδικασίες ελέγχου των αλλαγών και φυλάσσουν ασφαλές αντίγραφο του υποδείγματος, το οποίο χρησιμοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για τον έλεγχο των αποτιμήσεων,

οι υπεύθυνοι για τη διαχείριση κινδύνων γνωρίζουν τις αδυναμίες των χρησιμοποιούμενων υποδειγμάτων, καθώς και τον ενδεδειγμένο τρόπο για την αποτύπωσή τους στα πορίσματα των αποτιμήσεων, και

τα υποδείγματα των ιδρυμάτων υπόκεινται σε τακτική επανεξέταση προκειμένου να κριθεί η ακρίβεια των επιδόσεών τους, ώστε, μεταξύ άλλων, να αξιολογηθεί κατά πόσον οι παραδοχές εξακολουθούν να είναι κατάλληλες, να γίνει ανάλυση των κερδών και ζημιών σε αντιπαραβολή με τους παράγοντες κινδύνου και να συγκριθούν οι πραγματικές τιμές εκκαθάρισης με τις τιμές που προκύπτουν από το υπόδειγμα.