Άρθρο 14 Διάρκεια διαμονής

1.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν μέγιστη διάρκεια διαμονής για τους εποχιακούς εργαζόμενους η οποία δεν είναι μικρότερη από πέντε μήνες και μεγαλύτερη από εννέα μήνες ανά δωδεκάμηνο. Μετά την εκπνοή αυτού του χρονικού διαστήματος, ο υπήκοος τρίτης χώρας εγκαταλείπει το έδαφος του κράτους μέλους, εκτός εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει χορηγήσει άδεια διαμονής δυνάμει του εθνικού ή του ενωσιακού δικαίου για σκοπούς άλλους από την εποχιακή εργασία.

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν μέγιστη χρονική περίοδο ανά δωδεκάμηνο κατά την οποία ο εργοδότης μπορεί να προσλαμβάνει εποχιακούς εργαζομένους. Το εν λόγω χρονικό διάστημα δεν είναι μικρότερο από τη μέγιστη περίοδο διαμονής που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.