Άρθρο 9 Ιεράρχηση των πραγματικών και των δυνητικών δυσμενών επιπτώσεων που έχουν προσδιοριστεί

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν δεν είναι εφικτή η πρόληψη, ο μετριασμός, ο τερματισμός ή η ελαχιστοποίηση όλων των προσδιορισμένων δυσμενών επιπτώσεων ταυτόχρονα και πλήρως, οι εταιρείες ιεραρχούν τις προσδιορισμένες δυσμενείς επιπτώσεις σύμφωνα με το άρθρο 8, προκειμένου να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που ορίζονται στο άρθρο 10 ή 11.

Η ιεράρχηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βασίζεται στη σοβαρότητα και την πιθανότητα επέλευσης των δυσμενών επιπτώσεων.

Όταν αντιμετωπιστούν οι σοβαρότερες και οι πιθανότερες δυσμενείς επιπτώσεις σύμφωνα με το άρθρο 10 ή 11 εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, η εταιρεία αντιμετωπίζει τις λιγότερο σοβαρές και λιγότερο πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις.

Όταν λαμβάνονται αποφάσεις ιεράρχησης σύμφωνα με το παρόν άρθρο, το γεγονός και μόνο ότι δεν έχουν αντιμετωπιστεί λιγότερο σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις δεν συνεπάγεται ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων κατά της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 27.