+Άρθρο 14 3

Άρθρο 14 3

3.   Όταν μια αρχή εξυγίανσης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δράση εξυγίανσης ενδέχεται να είναι αναγκαία για το δημόσιο συμφέρον, επειδή η εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας δεν θα ικανοποιούσε τους στόχους της εξυγίανσης στον ίδιο βαθμό, προβαίνει στα ακόλουθα διαδοχικά στάδια:

α)

επιλέγει προτιμώμενες δράσεις εξυγίανσης κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων εξυγίανσης, δεδομένων της δομής και του επιχειρηματικού μοντέλου του ομίλου·

β)

εκτιμά αν είναι εφικτή η αποτελεσματική εφαρμογή της επιλεγμένης δράσης εξυγίανσης εντός κατάλληλου χρονικού πλαισίου και εντοπίζει πιθανά εμπόδια στην εφαρμογή της·

γ)

εκτιμά την αξιοπιστία της επιλεγείσας δράσης εξυγίανσης, λαμβάνοντας υπόψη τον πιθανό αντίκτυπο της εξυγίανσης στα χρηματοπιστωτικά συστήματα ή τις πραγματικές οικονομίες των κρατών μελών ή της Ένωσης και την προστασία του συλλογικού συμφέροντος των κατόχων ασφαλιστήριου συμβολαίου, των δικαιούχων και των αιτούντων, επιδιώκοντας να διασφαλίσει τη συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών που εκτελεί ο όμιλος.

1. Επισκόπηση

,
Τίτλος Κανονισμός

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις
Πηγή Απαίτηση

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα
Πηγή Απαίτηση