Deel 1 – Algemene overwegingen

Richtlijn 2014/49/EU heeft als doel "de methoden ter financiering van de depositogarantiestelsels te harmoniseren"¹ via een combinatie van ex-ante- en ex-postbijdragen.

¹ Overweging 27 van Richtlijn 2014/49/EU.

Op grond van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2014/49/EU kunnen de beschikbare financiële middelen die voor het bereiken van het streefbedrag van het depositogarantiestelsel in aanmerking moeten worden genomen, ook betalingsverplichtingen omvatten, mits het totale aandeel van betalingsverplichtingen niet groter is dan 30% van het totaalbedrag van de beschikbare financiële middelen die overeenkomstig dat artikel worden bijeengebracht.

Deze bepaling houdt voor lidstaten de verplichting in om de aangewezen autoriteiten of de depositogarantiestelsels de bevoegdheid te geven betalingsverplichtingen te accepteren tot 30% van de beschikbare financiële middelen. Artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2014/49/EU mag echter niet worden uitgelegd als een automatisch recht van kredietinstellingen om hun bijdragen in de vorm van betalingsverplichtingen te leveren, dat zij kunnen afdwingen van het depositogarantiestelsel. Het depositogarantiestelsel legt dit mechanisme ten uitvoer op grond van niet-discriminerende criteria. In het bijzonder accepteren depositogarantiestelsels niet meer dan 30% van de ex-antebijdragen van een bepaald lid in de vorm van betalingsverplichtingen.

Aangewezen autoriteiten controleren of betalingsverplichtingsovereenkomsten en financiëlezekerheidsovereenkomsten die worden gesloten tussen het depositogarantiestelsel en de kredietinstelling, in overeenstemming zijn met deze richtsnoeren.