Titel V – Kader en mechanismen voor interne controle

Het kader voor risicobeheer dient te worden onderworpen aan onafhankelijk intern onderzoek, dat bijvoorbeeld wordt uitgevoerd door de interne auditfunctie, en regelmatig opnieuw te worden getoetst aan de risicobereidheid van de instelling, waarbij informatie wordt meegewogen afkomstig van de risicobeheerfunctie en, indien ingesteld, het risicocomité. In aanmerking te nemen factoren zijn onder meer interne en externe ontwikkelingen, veranderingen in de balans en inkomsten, eventuele toename van de complexiteit van de bedrijfsactiviteiten van de instelling, het risicoprofiel of de werkstructuur; geografische expansie; fusies en overnames; en de introductie van nieuwe producten of bedrijfsonderdelen.

Instellingen dienen passende methoden te ontwikkelen voor het identificeren, meten of beoordelen van risico’s, waaronder zowel toekomstgerichte als retrospectieve instrumenten. Deze methoden dienen de mogelijkheid te bieden van aggregatie van risicoblootstellingen bij alle bedrijfsonderdelen en het identificeren van risicoconcentraties te ondersteunen. De instrumenten dienen het mogelijk te maken om het feitelijke risicoprofiel af te zetten tegen de risicobereidheid van de instelling, en om potentiële risicoblootstellingen en risicoblootstellingen in stresssituaties onder een reeks voorziene ongunstige omstandigheden te identificeren en te beoordelen met inachtneming van de risicodraagkracht van de instelling. De instrumenten dienen informatie te verstrekken over iedere eventueel benodigde aanpassing van het risicoprofiel. Instellingen dienen voldoende voorzichtige aannames te doen wanneer zij stressscenario’s opstellen.