Część 5 - Kryteria służące sprawdzeniu, czy zabezpieczenie nie jest obciążone prawami osób trzecich

Art. 2 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2014/49/UE przewiduje, że przedmiot zabezpieczenia nie może być obciążony prawami osób trzecich. System gwarancji depozytów i wyznaczone organy nie powinny zatem akceptować aktywów o niskim ryzyku, które są już obciążone lub są przedmiotem zastawu lub innych zabezpieczeń.

Aktywa, na których ustanawiane jest zabezpieczenie w ramach uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń finansowych, muszą być możliwe do realizacji zgodnie z prawem oraz nieobciążone innymi roszczeniami. Osoby trzecie nie powinny mieć możliwości interwencji i zgłoszenia z powodzeniem roszczenia wobec aktywów, na których ustanowiono zastaw, lub wobec jakichkolwiek praw związanych z tymi aktywami.

W tym celu uzgodnienie dotyczące zabezpieczeń finansowych powinno przewidywać, że instytucje kredytowe zobowiązują się i gwarantują, że żadne aktywa o niskim ryzyku stanowiące przedmiot zabezpieczenia nie są jednocześnie obciążone ani wykorzystywane jako zabezpieczenie na rzecz osoby trzeciej ani nie zabezpieczają innego już istniejącego zobowiązania wobec systemu gwarancji depozytów, oraz zobowiązują się, że żadne aktywo wykorzystane w ramach uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń finansowych nie zostanie przekazane jako zabezpieczenie osobie trzeciej.