Tytuł II – Wytyczne dotyczące traktowania instrumentów przewidzianych

Niniejsze wytyczne dotyczą jedynie wzajemnych powiązań między rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE a dyrektywą 2014/59/UE w odniesieniu do kolejności umorzenia i konwersji w przypadku stosowania instrumentu umorzenia i konwersji długu wykonywania uprawnień do konwersji w momencie utraty rentowności. Nie odnoszą się one do wszelkich innych wzajemnych powiązań między dyrektywą 2014/59/UE a rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE.

Wytyczne zostały opracowane w celu uściślenia, jak organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny uwzględniać cechy umowne instrumentów emitowanych przez podmiot podlegający stosowaniu instrumentu umorzenia i konwersji długu lub uprawnieniu do konwersji w momencie utraty rentowności, które kwalifikują się jako dodatkowe instrumenty w Tier 1 lub instrumenty w Tier 2 zgodnie z ramami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE przy ustalaniu kolejności umorzenia lub konwersji. W niektórych przypadkach we wspomnianych ramach uznaje się instrumenty jako instrumenty kapitałowe, jednak ze względu na cechy umowne są one całkowicie lub częściowo wyłączone z obliczania „środków własnych”. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny mieć na względzie, że traktowanie instrumentów w tej samej kategorii kolejności umorzenia i konwersji opisanej w art. 48 ust. 1 lub art. 60 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE jest zgodne z hierarchią wierzycieli w zwykłym postępowaniu upadłościowym.

Wytyczna nr 1: Przy stosowaniu instrumentu umorzenia i konwersji długu lub uprawnienia do umorzenia i konwersji w momencie utraty rentowności organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien traktować tak samo instrumenty kapitałowe, które należą do tej samej kategorii kolejności ustanowionej na mocy art. 48 lub art 60 BRRD i które zajmują taką samą pozycję w hierarchii w postępowaniu upadłościowym, bez względu na ich inne cechy lub niezainicjowane postanowienia umowne regulujące umorzenie lub konwersję. Należy je w szczególności umarzać w takim samym zakresie lub na podstawie takich samych postanowień dotyczących konwersji. Jeżeli umowne wydarzenie inicjujące skutkujące umorzeniem lub konwersją instrumentu wystąpi przed stosowaniem lub w momencie stosowania jednego z uprawnień, ocena hierarchii wierzycieli powinna odzwierciedlać skutki umorzenia lub konwersji.

Wytyczna nr 2: Przy ustalaniu kolejności i kwoty umorzenia lub konwersji organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien tak samo traktować wszystkie instrumenty kwalifikujące się jako środki własne zgodnie z częścią 2 tytuł 1 rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, niezależnie od tego, czy są całkowicie lub częściowo wyłączone z zaliczania na poczet środków własnych instytucji. Należy je w szczególności umarzać w takim samym zakresie lub na podstawie takich samych postanowień dotyczących konwersji.

Poniżej wyjaśniono, jak organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny stosować wytyczne w szczególnych przypadkach.

Stosowanie wytycznej nr 1: wyemitowane instrumenty AT1, które całkowicie spełniają warunki art. 52 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i instrumenty traktowane zgodnie z zasadą praw nabytych zgodnie z częścią 10 tytuł 1 rozdział 2 tego rozporządzenia z tą samą pozycją w hierarchii wierzycieli są traktowane tak samo do celów kolejności umorzenia i konwersji. Należy je w szczególności umarzać w takim samym zakresie lub na podstawie takich samych postanowień dotyczących konwersji.

Aby instrumenty AT1 mogły być uznane za środki własne, powinny spełniać warunki określone w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Artykuł 52 stanowi, że instrumenty powinny zawierać postanowienia umowne, zgodnie z którymi z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego dokonuje się trwałego lub tymczasowego odpisu obniżającego wartość kwoty głównej instrumentów lub zamiany tych instrumentów na instrumenty CET1. Na potrzeby tego przepisu w art. 54 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 uwzględniono wymóg, zgodnie z którym instrumenty AT1 należy przekonwertować, jeżeli współczynnik CET1 spadnie do poziomu 5,125% lub wyższego, jeżeli został on określony w przepisach regulujących instrument. Przepisy regulujące instrument mogą obejmować więcej niż jedno zdarzenie inicjujące i muszą określać albo współczynnik konwersji i limit dozwolonej kwoty konwersji, albo zakres w jakim instrumenty będą podlegały konwersji na instrumenty CET1 (art. 54 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013).

Dyrektywa 2006/48/WE nie przewiduje tego samego warunku w celu zakwalifikowania instrumentów jako środków własnych.

Zgodnie z przepisami części 10 tytuł 1 rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (traktowanie instrumentów kapitałowych zgodnie z zasadą praw nabytych), pozycje kwalifikujące się jako środki własne na podstawie krajowych środków transpozycji dyrektywy 2006/48/WE kwalifikują się do wliczenia na poczet środków własnych na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 575/2013, nawet jeżeli nie spełniają wszystkich warunków przewidzianych w art. 52 i następnych rozporządzenia nr 575/2013. W ten sposób instrumenty traktowane zgodnie z zasadą praw nabytych, które nie obejmują umownych zdarzeń inicjujących z art. 54 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, są włączone do środków własnych zgodnie z limitami ustanowionymi w rozporządzeniu.

Zgodnie z wytyczną nr 1, a także w celu zapewnienia poszanowania hierarchii wierzycieli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien traktować tak samo instrumenty AT1, które mają taką samą pozycję w postępowaniu upadłościowym, na potrzeby umorzenia i konwersji (chyba że dyrektywa 2014/59/UE stanowi inaczej) bez uwzględniania innych różnic między zdolnością absorpcji strat tych instrumentów AT1 wynikających z ich klauzul umownych. Z tego względu w przypadku stosowania instrumentu umorzenia i konwersji długu lub uprawnienia do umorzenia lub konwersji w momencie utraty rentowności organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien traktować tak samo instrumenty AT1 wyemitowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 575/2013 i instrumenty AT1 traktowane zgodnie z zasadą praw nabytych.

Instrumenty traktowane zgodnie z zasadą praw nabytych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 włącza się do środków własnych na podstawie limitów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 (część 10, rozdział 2), zgodnie z którym pozycje te wyłącza się stopniowo ze środków własnych (² ). Zgodnie z wytyczną 1 i wytyczną 2 w kolejności umorzenia i konwersji należy traktować tak samo pozycje AT1 zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i instrumenty traktowane zgodnie z zasadą praw nabytych, w tym wszelkie kwoty, które są stopniowo wyłączane ze środków własnych z powodu limitów wyznaczonych w części 10 rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (zwłaszcza art. 486).

Stosowanie wytycznej nr 2: instrumenty T2 podlegające systemowi amortyzacji powinny być traktowane tak samo jak instrumenty T2 całkowicie włączone do środków własnych.

Zgodnie z systemem amortyzacji ustanowionym w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wartość instrumentu T2, którą można włączyć do środków własnych jest jego wartością

(² ) Do celów niniejszych wytycznych wszystkie kwoty pozycji obliczonych jako środki własne zgodnie z limitami przewidzianymi w części 10 rozdział 2 CRR są traktowane tak samo. nominalną amortyzowaną liniowo w pięciu ostatnich latach poprzedzających termin zapadalności. Kwota podlegająca amortyzacji nie jest włączona do środków własnych, nawet w przypadku kwalifikowalności instrumentu T2 zgodnie z art. 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Przy określaniu kolejności i kwoty umorzenia lub konwersji organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien traktować tak samo instrumenty T2 przypisane do tej samej kategorii i nie powinien traktować w sposób dyskryminujący emisji tych samych instrumentów T2.

Zamortyzowana kwota instrumentów T2 powinna również być traktowana tak samo jak kwota instrumentów T2 włączonych do środków własnych, jeżeli system amortyzacji ma zastosowanie do instrumentu zgodnego z zasadą praw nabytych. W takim przypadku, zgodnie z wytycznymi 1 i 2 oraz hierarchią wierzycieli, pełna kwota nominalna instrumentu T2 zgodnego z zasadą praw nabytych podlegająca systemowi amortyzacji powinna być traktowana tak samo jak instrumenty T2 z tej samej pozycji w celu ustalenia kolejności i kwoty umorzenia i konwersji.

Dodatkowo instrumenty AT1 powinny być traktowane tak samo bez względu na to, czy dotyczą ich limity wyznaczone w art. 486 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.