139. Właściwe organy powinny być przekonane, że instytucje kredytowe przyjęły należyte praktyki w …

Właściwe organy powinny być przekonane, że instytucje kredytowe przyjęły należyte praktyki w zakresie ryzyka kredytowego, które są opisane w niniejszych wytycznych, oraz ich przestrzegają. W swojej ocenie właściwe organy powinny uwzględnić – między innymi – to, czy:

• a. wewnętrzna funkcja weryfikacji ryzyka kredytowego, stosowana przez instytucję kredytową, jest solidna i czy obejmuje wszystkie ekspozycje kredytowe;
• b. jakość procesów i systemów stosowanych przez instytucję kredytową do identyfikacji, klasyfikowania, monitorowania i uwzględniania zmian ryzyka kredytowego w odniesieniu do wszystkich ekspozycji kredytowych w odpowiednim czasie jest adekwatna oraz czy kadra zarządzająca uwzględnia w swojej ocenie sytuacji kredytowej na podstawie doświadczenia aktualne warunki i informacje dotyczące przyszłości, w tym czynniki makroekonomiczne, i czy taka ocena jest dobrze udokumentowana;
• c. procesy stosowane przez instytucję kredytową odzwierciedlają apetyt na ryzyko instytucji kredytowej w sposób, który zapewnia, że ekspozycje kredytowe, w odniesieniu do których nastąpił wzrost ryzyka kredytowego od powstania lub nabycia do poziomu przewyższającego apetyt na ryzyko instytucji, są niezwłocznie identyfikowane i odpowiednio monitorowane, a także, czy szacunki odpisów na oczekiwane straty kredytowe odpowiednio odzwierciedlają wzrost ryzyka kredytowego tych ekspozycji w momencie stwierdzenia wzrostu. W przypadku gdy instytucja kredytowa udziela lub nabywa ekspozycję kredytową, której ryzyko kredytowe już w momencie nabycia przewyższa apetyt na ryzyko instytucji i która w związku z tym stanowi wyjątek od polityk i standardów kredytowych danej instytucji, właściwe organy powinny ocenić, czy instytucja ustanowiła i stosuje odpowiednie procesy i systemy kontroli do celów: wstępnej identyfikacji, przeglądu, zatwierdzania i dokumentowania tego rodzaju ekspozycji; zgłaszania tego rodzaju wyjątków od stosowanej polityki kadrze kierowniczej wyższego szczebla oraz – w przypadku indywidualnie istotnych ekspozycji – organowi zarządzającemu; oraz właściwego monitorowania tego rodzaju ekspozycji po początkowym ujęciu. Właściwe organy powinny również ocenić, czy stosowane przez instytucję kredytową procesy i systemy kontroli umożliwiają odrębne identyfikowanie odpisów na oczekiwane straty kredytowe, dotyczące ekspozycji spójnych z apetytem na ryzyko instytucji kredytowej, oraz tych dotyczących bardziej ryzykownych ekspozycji kredytowych;
• d. odpowiednie informacje dotyczące ryzyka kredytowego ekspozycji kredytowych, zmian ryzyka kredytowego, powiązanych odpisów na oczekiwane straty kredytowe oraz zmian w szacowanych odpisach są regularnie przekazywane organowi zarządzającemu i kadrze kierowniczej wyższego szczebla instytucji kredytowej (na przykład raz na kwartał lub, w uzasadnionych przypadkach, częściej);
• e. prognozy zawarte w ocenach i wycenach ryzyka kredytowego są nie tylko racjonalne i możliwe do udokumentowania, lecz także spójne z prognozami wykorzystywanymi w innych celach przez instytucję kredytową (wszystkie prognozy są udostępniane właściwym organom); oraz
• f. stosowane przez instytucję kredytową polityki i procedury walidacji dokładności i spójności jej wewnętrznych modeli oceny ryzyka kredytowego są solidne.

1. Przegląd

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

3. Powiązane normy

• EBA -

  EN: Guidelines and other publications of the European Banking Authority (EBA), https://www.eba.europa.eu/. © European Banking Authority. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged (EBA legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the versions published by the EBA are authoritative.

  DE: Leitlinien und weitere Veröffentlichungen der Europäischen Bankenaufsichtsbehörde (EBA), https://www.eba.europa.eu/. © European Banking Authority. Wiedergabe mit Quellenangabe gestattet (Rechtlicher Hinweis der EBA). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Maßgeblich sind allein die von der EBA veröffentlichten Fassungen.