6.3.1.1 Definition of economic loss and realised LGD

W celu spełnienia wymogu art. 38 RST dotyczących metod oceny IRB, instytucje powinny dokonać oceny jednolitości ekspozycji zaklasyfikowanych do tych samych klas i pul w oparciu

• o dane ze ZDO oraz powinny zapewnić w szczególności, aby klasy zostały zdefiniowane w taki sposób, aby poszczególne klasy były dostatecznie jednolite pod względem charakterystyki straty.

W celu oszacowania wartości LGD, o której mowa w art. 181 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje powinny obliczyć zrealizowane LGD dla każdej ekspozycji zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt. 55 tego rozporządzenia jako stosunek straty ekonomicznej do pozostającej kwoty należnej zobowiązania kredytowego w momencie niewykonania zobowiązania, w tym kwoty głównej, odsetek i opłaty.

Dla celu ust. 131 instytucje powinny obliczyć stratę ekonomiczną zrealizowaną z tytułu instrumentu (tj. instrumentu cechującego się niewykonaniem zobowiązania) zgodnie z art. 5 pkt. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 jako różnicę pomiędzy:

• (a) pozostałą kwotą należną zobowiązania kredytowego w momencie niewykonania zobowiązania, bez naruszania ust. 140, obejmującą kwotę główną, odsetki i opłatę, powiększoną istotnymi kosztami bezpośrednimi i pośrednimi inkasa, którego przedmiotem jest ten instrument zdyskontowany, do momentu niewykonania zobowiązania; a
• (b) wszelkimi kwotami odzyskanymi zrealizowanymi po niewykonaniu zobowiązania, zdyskontowanymi do momentu niewykonania zobowiązania.

W celu obliczenia straty ekonomicznej zrealizowanej na ekspozycji zgodnie z ust. 132, instytucje powinny wziąć pod uwagę wszystkie zrealizowane kwoty odzyskane, w tym kwoty odzyskane z nieznanych źródeł i kwoty odzyskane związane z zabezpieczeniami, które nie spełniają wymogów art. 181 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

W przypadku gdy w odniesieniu do zdarzenia niewykonania zobowiązania, jakakolwiek część ekspozycji została umorzona lub odpisana przed niewykonaniem zobowiązania lub w dniu niewykonania zobowiązania, a kwota umorzona lub odpisana nie jest uwzględniona w pozostałej kwocie należnej zobowiązania kredytowego w momencie niewykonania zobowiązania, kwota ekspozycji, która została umorzona lub odpisana, powinna zostać dodana do pozostałej kwoty należnej zobowiązania kredytowego w momencie niewykonania zobowiązania zarówno do wyliczenia straty ekonomicznej określonej w ust. 132 w liczniku jak i do obliczenia pozostałej kwoty należnej zobowiązania kredytowego w mianowniku zrealizowanej LGD.

W przypadku ekspozycji, które powracają do statusu wykonania zobowiązania, instytucje powinny obliczyć stratę ekonomiczną tak jak dla wszystkich innych ekspozycji charakteryzujących się niewykonaniem zobowiązania z tą jedną różnicą, że dodatkowy przepływ środków pieniężnych z odzyskanej kwoty powinien być dodany do wyliczenia tak, jakby dłużnik dokonał płatności w kwocie pozostałej do zapłaty w dniu powrotu do statusu wykonania zobowiązania, w tym kwoty głównej, odsetek i opłat („sztuczny przepływ pieniężny”). Ten sztuczny przepływ pieniężny powinien być zdyskontowany do momentu niewykonania zobowiązania w taki sam sposób jak wszystkie obserwowane przepływy środków pieniężnych. W przypadku gdy ekspozycje spełniają kryteria ust. 101, zrealizowana LGD powinna zostać obliczona w odniesieniu do daty pierwszego zdarzenia niewykonania zobowiązania z uwzględnieniem wszystkich przepływów środków pieniężnych obserwowanych od dnia pierwszego zdarzenia niewykonania zobowiązania, w tym przepływów środków pieniężnych obserwowanych w okresie pomiędzy statusem pierwszego i drugiego niewykonania zobowiązania, bez dodawania sztucznych przepływów pieniężnych.