4.5 Proporcjonalność

Zgodnie z zasadą proporcjonalności program testów warunków skrajnych instytucji powinien być spójny z indywidualnym profilem ryzyka i modelem biznesowym instytucji.

Przy opracowywaniu i wdrażaniu programu testów warunków skrajnych instytucje powinny uwzględnić swoją wielkość i organizację wewnętrzną, a także charakter, skalę oraz złożoność swojej działalności. Istotne instytucje i bardziej złożone instytucje, w tym na poziomie skonsolidowanym, powinny posiadać bardziej zaawansowane programy testów warunków skrajnych, natomiast mniejsze i mniej złożone instytucje i grupy (na poziomie skonsolidowanym) mogą wdrożyć prostsze programy testów warunków skrajnych.

Do celów zastosowania zasady proporcjonalności oraz w celu zapewnienia odpowiedniego wdrożenia wymogów instytucje i właściwe organy powinny wziąć pod uwagę następujące kryteria:

• a) wielkość pod względem sumy bilansowej instytucji, ilości aktywów posiadanych przez instytucję lub jej jednostek zależnych objętych zakresem konsolidacji ostrożnościowej;
• b) obecność geograficzną instytucji oraz wielkość jej działalności na poszczególnych obszarach jurysdykcji;
• c) formę prawną instytucji oraz to, czy instytucja jest częścią grupy, a jeżeli tak – ocenę proporcjonalności dla tej grupy;
• d) czy dana instytucja jest notowana na giełdzie, czy też nie;
• e) czy instytucja uzyskała zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych do pomiaru wymogów kapitałowych (np. metody wewnętrznych ratingów (IRB));
• f) rodzaj działalności i usług, na które udzielono zezwolenia (np. pożyczki i depozyty, bankowość inwestycyjna);
• g) model i strategię biznesową instytucji; charakter i złożoność jej działalności biznesowej oraz strukturę organizacyjną instytucji;
• h) strategię w zakresie ryzyka, apetyt na ryzyko i rzeczywisty profil ryzyka instytucji, również z uwzględnieniem wyniku rocznej oceny adekwatności kapitałowej;
• i) strukturę własnościową i strukturę finansowania instytucji;
• j) rodzaj klientów (np. detaliczni, korporacyjni, instytucjonalni, małe firmy, podmioty publiczne) oraz złożoność produktów lub umów;
• k) procesy, usługi i czynności zlecane podmiotom zewnętrznym w ramach outsourcingu
• o raz ich kanały dystrybucji; oraz
• l) dotychczasowe systemy informatyczne, w tym systemy służące utrzymaniu ciągłości działalności i czynności zlecane w ramach outsourcingu w tym obszarze (np. przetwarzanie w chmurze).