Tytuł I – Przedmiot, zakres stosowania i definicje

Właściwe organy powinny rozważyć stosowanie jasnych kryteriów jakościowych , ilościowych lub progów istotności, wykorzystując istniejące ramy regulacyjne, normy branżowe i doświadczenie nadzorcze. Ocena istotności powinna umożliwiać wprowadzanie zmian w miarę rozwoju ryzyk a ESG, pojawiania się nowych danych oraz udoskonalania przez podmioty finansowe własnych procesów identyfikacji ryzyka.

Stopniowe rozszerzanie zakresu czynników ESG w testach warunków skrajnych dotyczących ESG

Zachęca się właściwe organy do kontynuowania wysiłków i badań w celu stopniowego rozszerzania zakresu testów warunków skrajnych dotyczących ESG na inne czynniki ESG, przy czym początkowo priorytetowo należy traktować ryzyk o środowiskowe. W pierwszej fazie właściwe organy powinny skupić się na klimatycznych i środowiskowych czynnikach ryzyka , zajmując się

(⁵ ) Zgodnie z celami zapisanymi w porozumieniu paryskim z 2015 r. zarówno ryzykiem fizycznym (np. ekstremalne zdarzenia pogodowe, utrata różnorodności biologicznej), jak i ryzykiem przejścia (np. zmiany polityki, zmiany cen rynkowych) oraz dążąc do rozróżnienia wpływu, nawet pośredniego, na główne ekspozycje na ryzyko.

Stopniowemu wdrażaniu powinno towarzyszyć ciągłe udoskonalanie metod ologii, budowanie zdolności i angażowanie zainteresowanych stron, tak aby podmioty finansowe i właściwe organy były odpowiednio przygotowane na rozszerzający się zakres oceny ryzyk a ESG.

Włączenie czynników ESG do istniejących ram testów warunków skrajnych

Właściwe organy powinny dążyć do pełnego włączenia czynników ESG do ogólnych ram testów warunków skrajnych.

Właściwe organy powinny przeprowadzić przegląd uwzględnionych rodzajów ryzyk a ESG i w razie potrzeby ponownie je przeanalizować, opierając się również na zmianach w dostępności danych i wykorzystaniu modeli w miarę upływu czasu.

Wzajemne powiązania i efekty rozlewania się między sektorami finansowymi