Artykuł 41 1.

aktywa inwestuje się w najlepiej pojętym długoterminowym interesie ogółu oszczędzających w ramach OIPE. W przypadku potencjalnego konfliktu interesów dostawca OIPE lub podmiot, który zarządza jego portfelem, zapewnia, aby inwestycja była dokonywana wyłącznie w interesie oszczędzających w ramach OIPE;

w myśl zasady „ostrożnego inwestora” dostawcy OIPE biorą pod uwagę ryzyko związane z decyzjami inwestycyjnymi oraz ich potencjalne długoterminowe skutki dla czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

aktywa inwestuje się w taki sposób, aby zapewnić bezpieczeństwo, jakość, płynność i rentowność portfela jako całości;

aktywa inwestuje się głównie na rynkach regulowanych. Inwestycje w aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na regulowanym rynku finansowym, są w każdym przypadku utrzymywane na ostrożnym poziomie;

inwestowanie w instrumenty pochodne jest możliwe w zakresie, w jakim takie instrumenty przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka inwestycji lub ułatwienia efektywnego zarządzania portfelem. Instrumenty te wycenia się na zasadzie ostrożnościowej, z uwzględnieniem aktywów bazowych, i uwzględnia się w wycenie aktywów dostawcy OIPE. Dostawcy OIPE unikają również nadmiernej ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych transakcji na instrumentach pochodnych;

aktywa dywersyfikuje się odpowiednio w taki sposób, aby uniknąć nadmiernego uzależnienia od jednego określonego składnika aktywów lub emitenta lub od jednej określonej grupy przedsiębiorstw oraz kumulacji ryzyka w portfelu jako całości. Inwestycje w aktywa emitowane przez tego samego emitenta lub emitentów należących do tej samej grupy nie mogą narażać dostawcy OIPE na nadmierną koncentrację ryzyka;

aktywa nie mogą być inwestowane w jurysdykcjach niechętnych współpracy do celów podatkowych wskazanych w odpowiednich konkluzjach Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych ani w państwach trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki i wskazanych w stosownym rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na mocy art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849;

dostawca OIPE nie może narażać siebie ani aktywów związanych z OIPE na ryzyko wynikające z nadmiernej dźwigni i nadmiernej transformacji terminów zapadalności.