Artykuł 55 Dochodzenia ogólne

W celu wypełniania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać niezbędne dochodzenia względem osób, o których mowa w art. 54 ust. 1. W tym celu urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA mają prawo do:

Urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA do prowadzenia dochodzeń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel dochodzenia. W upoważnieniu tym wskazuje się również okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, nakładane w przypadku, gdy stanowiące przedmiot wezwania dokumenty, dane, procedury lub inne materiały bądź odpowiedzi na pytania zadane osobom, o których mowa w art. 54 ust. 1, nie zostaną przekazane bądź udzielone lub gdy są niepełne, a także grzywny przewidziane w art. 60, w przypadku gdy odpowiedzi na pytania zadane osobom, o których mowa w art. 54 ust. 1, są niezgodne z prawdą lub wprowadzają w błąd.

Osoby, o których mowa w art. 54 ust. 1, mają obowiązek poddać się dochodzeniom wszczętym na podstawie decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61 i środki odwoławcze przysługujące na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 oraz informuje się o prawie do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości.

W rozsądnym terminie przed rozpoczęciem dochodzenia ESMA informuje właściwy organ, o którym mowa w art. 44, państwa członkowskiego, w którym ma być prowadzone dochodzenie, o samym dochodzeniu i o tożsamości upoważnionych osób. Na żądanie ESMA, urzędnicy danego właściwego organu udzielają tym upoważnionym osobom pomocy w wykonywaniu ich zadań. Na żądanie, urzędnicy danego właściwego organu mogą być obecni podczas dochodzeń.

Jeżeli wezwanie do przedstawienia rejestrów połączeń telefonicznych lub przesyłu danych, o którym mowa w ust. 1 lit. e), wymaga, aby właściwy organ uzyskał zezwolenie organu wymiaru sprawiedliwości zgodnie z prawem krajowym, ESMA występuje o takie zezwolenie. ESMA może również wystąpić o wydanie takiego zezwolenia w celach zapobiegawczych.

W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa w ust. 5, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot dochodzenia. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do ESMA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa, że doszło do naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z procedurą określoną w z rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.