1. Państwa członkowskie wspierają podmioty krytyczne w zwiększaniu ich odporności. Wsparcie to może obejmować opracowywanie materiałów zawierających wytyczne oraz metodyk, pomoc w organizacji ćwiczeń mających na celu sprawdzenie odporności tych podmiotów oraz zapewnianie doradztwa i szkoleń dla personelu podmiotów krytycznych. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących pomocy państwa, jeżeli jest to konieczne i uzasadnione celami interesu publicznego, państwa członkowskie mogą przekazywać zasoby finansowe podmiotom krytycznym.