Artykuł 19 3

a)

wspieranie Komisji w pomocy państwom członkowskim w zwiększaniu ich zdolności do zapewniania odporności podmiotów krytycznych zgodnie z niniejszą dyrektywą;

b)

analizowanie strategii w celu określenia najlepszych praktyk w odniesieniu do tych strategii;

c)

ułatwianie wymiany najlepszych praktyk w odniesieniu do identyfikacji podmiotów krytycznych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 1, w tym w odniesieniu do transgranicznych i międzysektorowych zależności oraz czynników ryzyka i incydentów;

d)

w stosownych przypadkach wnoszenie wkładu w przygotowywanie dokumentów dotyczących odporności na poziomie Unii odnośnie do kwestii związanych z niniejszą dyrektywą;

e)

wnoszenie wkładu w przygotowywanie wytycznych, o których mowa w art. 7 ust. 3 i art. 13 ust. 5, oraz, na wniosek, wszelkich aktów delegowanych lub wykonawczych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą;

f)

analizowanie sprawozdań podsumowujących, o których mowa w art. 9 ust. 3 z myślą o promowaniu wymiany najlepszych praktyk co do działań podejmowanych zgodnie z art. 15 ust. 3;

g)

wymiana najlepszych praktyk dotyczących zgłaszania incydentów, o którym mowa w art. 15;

h)

omawianie sprawozdań podsumowujących misji doradczych i zebranych doświadczeń zgodnie z art. 18 ust. 10;

i)

wymiana informacji i najlepszych praktyk dotyczących innowacji, badań i rozwoju w zakresie odporności podmiotów krytycznych zgodnie z niniejszą dyrektywą;

j)

w stosownych przypadkach, wymiana informacji w sprawach dotyczących odporności podmiotów krytycznych z odpowiednimi instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii.