Artykuł 42 1.

ZAFI spoza UE musi spełniać wymogi art. 22, 23 i 24 w odniesieniu do każdego AFI wprowadzanego do obrotu przez niego zgodnie z niniejszym artykułem i z art. 26–30, jeżeli AFI wprowadzany do obrotu zgodnie z niniejszym artykułem wchodzi w zakres art. 26 ust. 1. Uznaje się, że właściwe organy i inwestorzy AFI, o których mowa w tych artykułach, są właściwymi organami i inwestorami AFI państw członkowskich, w których AFI są wprowadzane do obrotu;

do celów nadzoru ryzyka systemowego i zgodnie z normami międzynarodowymi istnieją właściwe ustalenia dotyczące współpracy między właściwymi organami państw członkowskich, w których AFI są wprowadzane do obrotu, o ile ma to zastosowanie – właściwymi organami zainteresowanego AFI z UE oraz organami nadzoru państwa trzeciego, w którym ma siedzibę ZAFI spoza UE, i – o ile ma to zastosowanie – organami nadzoru państwa trzeciego, w którym ma siedzibę AFI spoza UE, aby zapewnić skuteczną wymianę informacji, która pozwoli właściwym organom danych państw członkowskich wykonywać swoje zadania zgodnie z niniejszą dyrektywą;

państwo trzecie, w którym ma siedzibę ZAFI spoza UE lub AFI spoza UE, nie jest zidentyfikowane jako państwo trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy (UE) 2015/849;

państwo trzecie, w którym ma siedzibę ZAFI spoza UE lub AFI spoza UE, podpisało umowę z państwem członkowskim, w którym zamierza się wprowadzić do obrotu jednostki uczestnictwa lub udziały AFI spoza UE, która to umowa jest w pełni zgodna ze standardami określonymi w art. 26 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku oraz zapewnia skuteczną wymianę informacji w sprawach podatkowych, włącznie ze wszelkimi wielostronnymi porozumieniami w sprawie podatku, i to państwo trzecie nie jest wymienione w załączniku I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych.