5. Jeżeli dany organ nadzoru oceni, że dany podmiot nie jest w wystarczającym stopniu uwzględniony w grupowym planie naprawy prewencyjnej w świetle znaczenia tego podmiotu w danym państwie członkowskim oraz w świetle obowiązków, jakim podlegają porównywalne zakłady w tym państwie członkowskim, organ ten może zwrócić się do organu sprawującego nadzór nad grupą – na podstawie uzasadnionej opinii – o nałożenie na jednostkę dominującą najwyższego szczebla lub na ubezpieczeniową spółkę holdingową, która stoi na czele grupy, wymogu przedłożenia skorygowanego grupowego planu naprawy prewencyjnej uwzględniającego zastrzeżenia wyrażone przez dany organ nadzoru. Jeżeli przedłożono skorygowany grupowy plan naprawy prewencyjnej, a dany organ nadzoru oceni, że ten skorygowany plan w niewystarczającym stopniu uwzględnia jego zastrzeżenia, może nałożyć na zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji będące jednostkami zależnymi, lub na podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) i d), wymóg sporządzenia i przedłożenia planu naprawy prewencyjnej. W tym przypadku organ nadzoru przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą uzasadnioną opinię dotyczącą tej oceny. Następnie przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą plan naprawy prewencyjnej.