|
+Artykuł 38 1. |
Artykuł 38 1.Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych przysługujących właściwym organom na mocy art. 32 oraz prawa państw członkowskich do wprowadzania i nakładania sankcji karnych, państwa członkowskie przyznają właściwym organom – zgodnie z prawem krajowym – uprawnienia do nakładania kar administracyjnych i podejmowania innych odpowiednich środków administracyjnych, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Te kary administracyjne i inne środki administracyjne stosuje się co najmniej w odniesieniu do:
a)
naruszeń art. 3, 5 i 6, art. 7 ust. 1–11 i 12a, art. 8, 9 i 10, art. 11 ust. 1 i 3, art. 14a ust. 1, art. 15a ust. 1, art. 16 ust. 1, 2 i 3, art. 17 i 18, art. 19 ust. 1, 2 i 3, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1–4 i 7–11, art. 22 ust. 2–5, art. 23 ust. 1, 2, 3, 4a i 5 oraz art. 27;
b)
braku współpracy lub niepoddania się czynnościom dochodzeniowym lub kontroli lub wnioskowi objętych art. 32. Do dnia 21 lipca 2018 r. państwa członkowskie mogą zadecydować, że nie ustanowią przepisów dotyczących kar administracyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, jeżeli naruszenia, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) lub b), już podlegają sankcjom karnym określonym w ich prawie krajowym. W takim przypadku państwa członkowskie szczegółowo informują Komisję i ESMA o odpowiednich przepisach swojego prawa karnego. Do dnia 21 lipca 2018 r. państwa członkowskie szczegółowo powiadomią Komisję i ESMA o przepisach, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i ESMA o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|