Artykuł 22c 9.

składał się z punktów zbierania utworzonych przez organizacje odpowiedzialności producenta i podmioty gospodarujące odpadami w ich imieniu we współpracy z co najmniej jednym z następujących podmiotów: podmioty gospodarki społecznej, sprzedawcy detaliczni, organy publiczne lub osoby trzecie prowadzące w imieniu tych organów zbieranie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz operatorzy punktów dobrowolnego zbierania;

obejmował całe terytorium państwa członkowskiego, uwzględniał liczebność populacji i gęstość zaludnienia, przewidywaną ilość używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc i odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, dostępność i lokalizację w pobliżu użytkowników końcowych, oraz nie był ograniczony do okolic, w których zbieranie tych wyrobów, a następnie gospodarowanie nimi jest zyskowne;

pozwalał – na podstawie dostępnych dobrych praktyk – utrzymać stały i technicznie wykonalny wzrost selektywnej zbiórki i odpowiadający mu spadek ilości używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc w zebranych zmieszanych odpadach komunalnych.