3. Państwa członkowskie mogą zwolnić istniejące średnie obiekty energetycznego spalania, których czas funkcjonowania, określony jako średnia krocząca z pięciu lat, wynosi nie więcej niż 500 godzin rocznie, z obowiązku przestrzegania dopuszczalnych wielkości emisji określonych w załączniku II część 1 tabela 1, 2 i 3.
W sytuacji awaryjnej lub w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności państwa członkowskie mogą zwiększyć do 1 000 godzin limit czasu funkcjonowania, o którym mowa w akapicie pierwszym, w następujących przypadkach:
|
—
|
na potrzeby zasilania awaryjnego na połączonych wyspach, w razie przerwy w zasilaniu danej wyspy w energię z głównego źródła,
|
|
—
|
w przypadku średnich obiektów energetycznego spalania służących do wytwarzania ciepła, w razie wystąpienia nadzwyczajnie niskich temperatur.
|
We wszystkich przypadkach określonych w niniejszym ustępie w odniesieniu do obiektów opalanych paliwem stałym zastosowanie ma dopuszczalna wielkość emisji pyłu wynosząca 200 mg/Nm3.