Preamble: 1

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo przekazało notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, to jest od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)

Głównym celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 (3) jest ustanowienie i utrzymanie wysokiego i jednolitego poziomu bezpieczeństwa lotniczego w Unii. W tym celu ustanowiono system certyfikatów odnoszących się do różnego rodzaju działalności z zakresu lotnictwa służący osiągnięciu wymaganego poziomu bezpieczeństwa oraz umożliwieniu niezbędnej weryfikacji i wzajemnego akceptowania wydanych certyfikatów.

(3)

W dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego wiele zainteresowanych stron może, za pomocą różnych środków, zneutralizować wpływ wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii na certyfikaty i zatwierdzenia. Środki te obejmują przeniesienie się do organu lotnictwa cywilnego jednego z pozostałych 27 państw członkowskich lub złożenie, przed dniem wystąpienia, wniosku o wydanie przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „Agencją”) certyfikatu, który stanie się skuteczny dopiero od dnia wystąpienia i w związku z tym będzie uwarunkowany uzyskaniem przez Zjednoczone Królestwo statusu państwa trzeciego.

(4)

W przeciwieństwie do innych dziedzin prawa Unii istnieją jednak szczególne przypadki, w których uzyskanie certyfikatu od innego państwa członkowskiego lub Agencji nie będzie możliwe, ponieważ od dnia wystąpienia Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do swojej jurysdykcji ponownie przyjmie rolę „państwa projektu” zgodnie z konwencją o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Z kolei Zjednoczone Królestwo może w tej nowej roli wydawać certyfikaty dopiero po przyjęciu tej roli, czyli od chwili, gdy prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa po jego wystąpieniu z Unii.

(5)

W związku z tym konieczne jest ustanowienie tymczasowego mechanizmu w celu przedłużenia ważności niektórych certyfikatów bezpieczeństwa lotniczego, aby zapewnić zainteresowanym operatorom i Agencji wystarczającą ilość czasu na wydanie niezbędnych certyfikatów na podstawie art. 68 rozporządzenia (UE) 2018/1139, tak aby uwzględnić status Zjednoczonego Królestwa jako państwa trzeciego.

(6)

Czas trwania takiego przedłużenia ważności certyfikatów powinien być ograniczony do niezbędnego minimum pozwalającego sprostać wyjściu Zjednoczonego Królestwa z unijnego systemu bezpieczeństwa lotniczego.

(7)

W celu zapewnienia, w stosownych przypadkach, więcej czasu na wydanie zainteresowanym operatorom certyfikatów na podstawie art. 68 rozporządzenia (UE) 2018/1139, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dalszego przedłużenia okresu ważności certyfikatów, o których mowa w sekcji 1 załącznika do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (4). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(8)

Ponadto, w przeciwieństwie do większości innych dziedzin prawa Unii dotyczącego towarów, nieważność certyfikatów ma wpływ nie na wprowadzenie na rynek, lecz na faktyczne użytkowanie wyrobów lotniczych, części i akcesoriów w Unii, np. w przypadku instalowania części i akcesoriów na unijnym statku powietrznym eksploatowanym w Unii. Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa nie powinno mieć wpływu na takie użytkowanie wyrobów lotniczych w Unii.

(9)

Szkolenie pilotów i mechaników w ramach unijnego systemu bezpieczeństwa lotniczego jest ściśle uregulowane, a moduły szkoleniowe są zharmonizowane. Osoby biorące udział w module szkoleniowym w jednym państwie członkowskim nie zawsze mogą zmienić państwo członkowskie w trakcie tego szkolenia. W unijnych środkach awaryjnych należy uwzględnić tę szczególną sytuację.

(10)

Przepisy niniejszego rozporządzenia powinny wejść w życie w trybie pilnym i mieć zastosowanie zasadniczo od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, chyba że zawarta ze Zjednoczonym Królestwem umowa o wystąpieniu wejdzie w życie do tego dnia. Aby umożliwić jak najszybsze przeprowadzenie niezbędnych procedur administracyjnych, niektóre przepisy powinny mieć jednak zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,