1. W odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów właściwy organ krajowy może wszcząć postępowanie jedynie na żądanie EBC, gdy jest to niezbędne ze względu na wykonywanie zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w celu podjęcia działań zmierzających do zapewnienia nałożenia odpowiednich sankcji w sytuacjach nieobjętych art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Przypadki takie obejmują stosowanie:
|
a)
|
sankcji o charakterze niepieniężnym w przypadku naruszenia bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa unijnego, a także sankcji finansowych w przypadku naruszenia bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa unijnego przez osoby fizyczne;
|
|
b)
|
sankcji finansowych lub sankcji o charakterze niepieniężnym w przypadku naruszenia przez osoby prawne lub fizyczne przepisów prawa krajowego transponującego odpowiednie dyrektywy Unii;
|
|
c)
|
sankcji finansowych lub sankcji o charakterze niepieniężnym nakładanych zgodnie z właściwym prawem krajowym przyznającym właściwym organom krajowym państw członkowskich strefy euro szczególne uprawnienia, które nie są obecnie wymagane na mocy prawa unijnego.
|
Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają możliwości wszczęcia przez właściwy organ krajowy postępowania z własnej inicjatywy w zakresie stosowania prawa krajowego w odniesieniu do zadań niepowierzonych EBC.