Artykuł 8 Powiadamianie o działalności transgranicznej i stosowanie prawa krajowego

1.   Podmioty zobowiązane, które zamierzają po raz pierwszy prowadzić działalność na terytorium innego państwa członkowskiego, powiadamiają podmioty sprawujące nadzór państwa członkowskiego pochodzenia o działalności, którą zamierzają prowadzić w tym innym państwie członkowskim. Powiadomienie to przekazuje się niezwłocznie po podjęciu przez podmiot zobowiązany kroków w celu prowadzenia tej działalności, a w przypadku zakładów – co najmniej trzy miesiące przed rozpoczęciem tej działalności. Podmioty zobowiązane niezwłocznie powiadamiają podmioty sprawujące nadzór państwa członkowskiego pochodzenia o rozpoczęciu takiej działalności w tym innym państwie członkowskim.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do podmiotów zobowiązanych podlegających szczególnym procedurom powiadamiania dotyczącym korzystania ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług na mocy innych aktów prawa Unii ani do przypadków, w których podmiot zobowiązany podlega szczególnym wymogom dotyczącym zezwolenia w celu prowadzenia działalności na terytorium tego innego państwa członkowskiego.

2.   Wszelkie planowane zmiany w informacjach przekazanych na podstawie ust. 1 są przekazywane przez podmiot zobowiązany podmiotowi sprawującemu nadzór państwa członkowskiego pochodzenia co najmniej na miesiąc przed dokonaniem zmiany.

3.   W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie zezwala państwom członkowskim na przyjęcie dodatkowych przepisów mających zastosowanie do podmiotów zobowiązanych, podmioty zobowiązane przestrzegają przepisów krajowych państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.

4.   W przypadku gdy podmioty zobowiązane prowadzą zakłady w kilku państwach członkowskich, zapewniają, aby każdy zakład stosował przepisy państwa członkowskiego, w którym się znajduje.

5.   W przypadku gdy podmioty zobowiązane, o których mowa w art. 38 ust. 1 dyrektywy (UE) 2024/1640, prowadzą działalność w innych państwach członkowskich niż państwo, w którym mają siedzibę, za pośrednictwem przedstawicieli, dystrybutorów lub za pośrednictwem innych rodzajów infrastruktury znajdującej się w tych innych państwach członkowskich w ramach swobody świadczenia usług, stosują one przepisy państw członkowskich, w których świadczą usługi w odniesieniu do tej działalności, chyba że zastosowanie ma art. 38 ust. 2 tej dyrektywy, w którym to przypadku stosują przepisy państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba ich zarządu.

6.   W przypadku gdy podmioty zobowiązane mają obowiązek wyznaczyć centralny punkt kontaktowy zgodnie z art. 41 dyrektywy (UE) 2024/1640, zapewniają one, aby centralny punkt kontaktowy był w stanie w imieniu podmiotu zobowiązanego zapewnić zgodność z mającymi zastosowanie przepisami.