Άρθρο 13 Υπολογισμός των εισφορών στα ΣΕΚ

Άρθρο 13

Υπολογισμός των εισφορών στα ΣΕΚ

1.  Οι εισφορές στα ΣΕΚ που αναφέρονται στο άρθρο 10 βασίζονται στο ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων και στον βαθμό κινδύνου που αναλαμβάνει το αντίστοιχο μέλος.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μικρότερες εισφορές για τομείς χαμηλού κινδύνου που ρυθμίζονται βάσει του εθνικού δικαίου.

Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι τα μέλη ενός ΘΣΠ καταβάλλουν χαμηλότερες εισφορές στο ΣΕΚ.

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στον κεντρικό οργανισμό και σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι μόνιμα συνδεδεμένα με αυτόν σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να υπόκεινται ως σύνολο στη στάθμιση κινδύνου που καθορίζεται για τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεόμενα με αυτόν ιδρύματα σε ενοποιημένη βάση.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να καταβάλλουν ελάχιστη εισφορά, ανεξαρτήτως του ύψους των καλυπτόμενων καταθέσεών τους.

2.  Τα ΣΕΚ δύνανται να χρησιμοποιούν τις δικές τους μεθόδους υπολογισμού κινδύνου για τον προσδιορισμό και τον υπολογισμό των εισφορών των μελών τους με βάση τον κίνδυνο. Ο υπολογισμός των εισφορών είναι ανάλογος του κινδύνου των μελών και λαμβάνει δεόντως υπόψη το προφίλ κινδύνου των διαφόρων επιχειρηματικών προτύπων. Οι μέθοδοι αυτές μπορούν επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα στοιχεία που αφορούν το ενεργητικό του ισολογισμού και δείκτες κινδύνου, όπως η κεφαλαιακή επάρκεια, η ποιότητα του ενεργητικού καθώς και η ρευστότητα.

Κάθε μέθοδος εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή σε συνεργασία με την ορισθείσα αρχή. Η ΕΑΤ ενημερώνεται σχετικά με τις μεθόδους που έχουν εγκριθεί.

3.  Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η ΕΑΤ μέχρι τις 3 Ιουλίου 2015 εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 για τον καθορισμό των μεθόδων υπολογισμού των εισφορών στα ΣΕΚ σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.

Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει, ειδικότερα, τύπο υπολογισμού, ειδικούς δείκτες, κατηγορίες κινδύνου για τα μέλη, κατώτατα όρια των σταθμίσεων κινδύνου που αποδίδονται στις συγκεκριμένες κατηγορίες κινδύνου και άλλα αναγκαία στοιχεία.

Έως τις 3 Ιουλίου 2017 και τουλάχιστον κάθε πέντε έτη στη συνέχεια, η ΕΑΤ επανεξετάζει τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο βάσει κινδύνου ή την εναλλακτική μέθοδο βάσει ιδίου κινδύνου που εφαρμόζουν τα ΣΕΚ.