1. Για διαμονή που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες, τα κράτη μέλη χορηγούν στους υπηκόους τρίτων χωρών που συμμορφώνονται με το άρθρο 5 και για τους οποίους δεν ισχύουν οι λόγοι απόρριψης που αναφέρονται στο άρθρο 8, μία από τις ακόλουθες άδειες για τον σκοπό εποχιακής εργασίας, με την επιφύλαξη των κανόνων σχετικά με την έκδοση θεωρήσεων βραχείας διαμονής που προβλέπονται στον κώδικα περί θεωρήσεων και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου (20):
|
α)
|
θεώρηση βραχείας διαμονής, η οποία αναφέρει ότι εκδίδεται με σκοπό την εποχιακή εργασία,
|
|
β)
|
θεώρηση βραχείας διαμονής που αναφέρει ότι εκδίδεται με σκοπό την εποχιακή εργασία και άδεια εργασίας που εκδίδεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ή
|
|
γ)
|
άδεια εργασίας που αναφέρει ότι εκδίδεται με σκοπό την εποχιακή εργασία, εφόσον ο υπήκοος τρίτης χώρας απαλλάσσεται από την υποχρέωση θεώρησης σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 και το οικείο κράτος μέλος δεν εφαρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση το άρθρο 4 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.
|
Κατά τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη προβλέπουν είτε τις άδειες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και γ) είτε τις άδειες που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ).